խլութիւն

Old Armenian

Etymology

խուլ (xul) +‎ -ութիւն (-utʿiwn)

Noun

խլութիւն • (xlutʿiwn)

deafness

Declension

n-type

	singular		plural
nominative	խլութիւն (xlutʿiwn)		խլութիւնք (xlutʿiwnkʿ)
genitive	խլութեան (xlutʿean)		խլութեանց (xlutʿeancʿ)
dative	խլութեան (xlutʿean)		խլութեանց (xlutʿeancʿ)
accusative	խլութիւն (xlutʿiwn)		խլութիւնս (xlutʿiwns)
ablative	խլութենէ (xlutʿenē)		խլութեանց (xlutʿeancʿ)
instrumental	խլութեամբ (xlutʿeamb)		խլութեամբք (xlutʿeambkʿ)
locative	խլութեան (xlutʿean)		խլութիւնս (xlutʿiwns)

Descendants

Armenian: խլություն (xlutʿyun)

Further reading

Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “խլութիւն”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy, page 283b

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.