копито
Macedonian
Noun
копито • (kopito) n
Inflection
Declension of копито
| singular | plural | |
|---|---|---|
| indefinite | копито | копита |
| definite unspecified | копитото | копитата |
| definite proximal | копитово | копитава |
| definite distal | копитоно | копитана |
| vocative | копито | копита |
Serbo-Croatian
Etymology
From Proto-Slavic *kopyto.
Pronunciation
- IPA(key): /kǒpito/
- Hyphenation: ко‧пи‧то
Noun
ко̀пито n (Latin spelling kòpito)
Declension
Declension of копито
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ко̀пито | копита |
| genitive | копита | ко̏пӣта̄ |
| dative | копиту | копитима |
| accusative | копито | копита |
| vocative | копито | копита |
| locative | копиту | копитима |
| instrumental | копитом | копитима |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.