белег
Macedonian
Etymology
From Proto-Slavic *bělěgъ.
Noun
белег • (beleg) m
Inflection
Declension of белег
| singular | plural | |
|---|---|---|
| indefinite | белег | белези |
| definite unspecified | белегот | белезите |
| definite proximal | белегов | белезиве |
| definite distal | белегон | белезине |
| vocative | белегу | белези |
| count form | — | белега |
Serbo-Croatian
Alternative forms
Etymology
From Proto-Slavic *bělěgъ, from a Turkic language.
Pronunciation
- IPA(key): /běleɡ/
- Hyphenation: бе‧лег
Noun
бѐлег m (Latin spelling bèleg)
- mark, marker
- туморски белег ― tumor marker
- молекуларни белег ― molecular marker
- feature, trait, characteristic
- birthmark
- (Croatia) tax stamp, stamp (for applications and administrative expenses, not for postal services)
- свака фирма има свој лого и белег ― each company has its own logo and a stamp
- sign, signal, symptom
Declension
Declension of белег
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | бѐлег | белези |
| genitive | бѐлега | белега |
| dative | белегу | белезима |
| accusative | белег | белеге |
| vocative | бележе | белези |
| locative | белегу | белезима |
| instrumental | белегом | белезима |
References
- “белег” in Hrvatski jezični portal
- Skok, Petar (1971) Etimologijski rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika (in Serbo-Croatian), volume 1, Zagreb: JAZU, page 150
- Речник српскохрватскога књижевног језика (1990, Друго фототипско издање), Матица српска, Matica hrvatska (Нови Сад, Zagreb), volume 1, page 171
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.