χαράζομαι
Greek
Verb
χαράζομαι • (charázomai) passive (simple past χαράχτηκα, active χαράζω)
- passive of χαράζω (charázo)
Conjugation
χαράζομαι
| Non-past tenses | Past tenses | |||
|---|---|---|---|---|
| Imperfective | Present | Continuous future | Imperfect | |
| 1st person | sg | χαράζομαι | θα χαράζομαι | χαραζόμουν, χαραζόμουνα |
| 2nd person | χαράζεσαι | θα χαράζεσαι | χαραζόσουν, χαραζόσουνα | |
| 3rd person | χαράζεται | θα χαράζεται | χαραζόταν, χαραζότανε | |
| 1st person | pl | χαραζόμαστε | θα χαραζόμαστε | χαραζόμασταν, χαραζόμαστε2 |
| 2nd person | χαράζεστε, χαραζόσαστε1 | θα χαράζεστε, χαραζόσαστε1 | χαραζόσασταν, χαραζόσαστε2 | |
| 3rd person | χαράζονται | θα χαράζονται | χαράζονταν, χαραζόντανε, χαραζόντουσαν | |
| Perfective | Dependent† | Simple future | Simple past (Aorist) | |
| 1st person | sg | χαραχτώ | θα χαραχτώ | χαράχτηκα |
| 2nd person | χαραχτείς | θα χαραχτείς | χαράχτηκες | |
| 3rd person | χαραχτεί | θα χαραχτεί | χαράχτηκε | |
| 1st person | pl | χαραχτούμε | θα χαραχτούμε | χαραχτήκαμε |
| 2nd person | χαραχτείτε | θα χαραχτείτε | χαραχτήκατε | |
| 3rd person | χαραχτούν, χαραχτούνε | θα χαραχτούν, θα χαραχτούνε | χαράχτηκαν, χαραχτήκανε | |
| Imperative | Imperfective | Perfective | ||
| 2nd person | sg | —3 | χαράξου | |
| 2nd person | pl | —3 | χαραχτείτε | |
| Perfect tenses | ||||
| Perfect | έχω χαραχτεί, έχεις χαραχτεί έχει χαραχτεί, … | |||
| Future perfect | θα έχω χαραχτεί, θα έχεις χαραχτεί, θα έχει χαραχτεί, … | |||
| Past perfect | είχα χαραχτεί, είχες χαραχτεί, είχε χαραχτεί, … | |||
| Subjunctive | ||||
| Continuous | The present tense form preceded by να, ας, etc | |||
| Simple | The dependent form preceded by να, ας, etc | |||
| Past perfect | The perfect tense form preceded by να, ας, etc | |||
| When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources. | ||||
| † The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle. The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existence of these forms is doubtful | ||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.