τσουγκρίζω

Greek

Verb

τσουγκρίζω • (tsougkrízo) (simple past τσούγκρισα, passive τσουγκρίζομαι)

tap (two red Easter eggs together)
clink (two wine glasses together)
strike (two vehicles colliding gently)

Conjugation

τσουγκρίζω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	τσουγκρίζω	τσούγκριζα	θα τσουγκρίζω	να τσουγκρίζω
2s	τσουγκρίζεις	τσούγκριζες	θα τσουγκρίζεις	να τσουγκρίζεις	τσούγκριζε
3s	τσουγκρίζει	τσούγκριζε	θα τσουγκρίζει	να τσουγκρίζει

1p	τσουγκρίζουμε, τσουγκρίζομε	τσουγκρίζαμε	θα τσουγκρίζουμε, τσουγκρίζομε	να τσουγκρίζουμε, τσουγκρίζομε
2p	τσουγκρίζετε	τσουγκρίζατε	θα τσουγκρίζετε	να τσουγκρίζετε	τσουγκρίζετε
3p	τσουγκρίζουν, τσουγκρίζουνε	τσούγκριζαν, τσουγκρίζαν, τσουγκρίζανε	θα τσουγκρίζουν, τσουγκρίζουνε	να τσουγκρίζουν, τσουγκρίζουνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	τσουγκρίσω	τσούγκρισα	θα τσουγκρίσω	να τσουγκρίσω
2s	τσουγκρίσεις	τσούγκρισες	θα τσουγκρίσεις	να τσουγκρίσεις	τσούγκρισε
3s	τσουγκρίσει	τσούγκρισε	θα τσουγκρίσει	να τσουγκρίσει

1p	τσουγκρίσουμε, τσουγκρίσομε	τσουγκρίσαμε	θα τσουγκρίσουμε, τσουγκρίσομε	να τσουγκρίσουμε, τσουγκρίσομε
2p	τσουγκρίσετε	τσουγκρίσατε	θα τσουγκρίσετε	να τσουγκρίσετε	τσουγκρίστε
3p	τσουγκρίσουν, τσουγκρίσουνε	τσούγκρισαν, τσουγκρίσαν, τσουγκρίσανε	θα τσουγκρίσουν, τσουγκρίσουνε	να τσουγκρίσουν, τσουγκρίσουνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω τσουγκρίσει	είχα τσουγκρίσει	θα έχω τσουγκρίσει	να έχω τσουγκρίσει
2s	έχεις τσουγκρίσει	είχες τσουγκρίσει	θα έχεις τσουγκρίσει	να έχεις τσουγκρίσει
3s	έχει τσουγκρίσει	είχε τσουγκρίσει	θα έχει τσουγκρίσει	να έχει τσουγκρίσει

1p	έχουμε τσουγκρίσει	είχαμε τσουγκρίσει	θα έχουμε τσουγκρίσει	να έχουμε τσουγκρίσει
2p	έχετε τσουγκρίσει	είχατε τσουγκρίσει	θα έχετε τσουγκρίσει	να έχετε τσουγκρίσει
3p	έχουν τσουγκρίσει	είχαν τσουγκρίσει	θα έχουν τσουγκρίσει	να έχουν τσουγκρίσει

	Participle:	τσουγκρίζοντας	Non-finite ^‡	τσουγκρίσει	33, 1a

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.