τρέπω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *trep-. The usual connection with Latin torqueō is, according to Beekes, untenable.

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /tré.pɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈtrɛ.po/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈtre.po/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈtre.po/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈtre.po/

Verb

τρέπω • (trépō)

I turn.

Inflection

Present: τρέπω, τρέπομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	τρέπω	τρέπεις	τρέπει	τρέπετον	τρέπετον	τρέπομεν	τρέπετε	τρέπουσῐ(ν)
	subjunctive	τρέπω	τρέπῃς	τρέπῃ	τρέπητον	τρέπητον	τρέπωμεν	τρέπητε	τρέπωσῐ(ν)
	optative	τρέποιμῐ	τρέποις	τρέποι	τρέποιτον	τρεποίτην	τρέποιμεν	τρέποιτε	τρέποιεν
	imperative		τρέπε	τρεπέτω	τρέπετον	τρεπέτων		τρέπετε	τρεπόντων
middle/ passive	indicative	τρέπομαι	τρέπῃ, τρέπει	τρέπεται	τρέπεσθον	τρέπεσθον	τρεπόμεθᾰ	τρέπεσθε	τρέπονται
	subjunctive	τρέπωμαι	τρέπῃ	τρέπηται	τρέπησθον	τρέπησθον	τρεπώμεθᾰ	τρέπησθε	τρέπωνται
	optative	τρεποίμην	τρέποιο	τρέποιτο	τρέποισθον	τρεποίσθην	τρεποίμεθᾰ	τρέποισθε	τρέποιντο
	imperative		τρέπου	τρεπέσθω	τρέπεσθον	τρεπέσθων		τρέπεσθε	τρεπέσθων
		active				middle/passive
infinitive		τρέπειν				τρέπεσθαι
participle	m	τρέπων				τρεπόμενος
	f	τρέπουσᾰ				τρεπομένη
	n	τρέπον				τρεπόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔτρεπον, ἐτρεπόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔτρεπον	ἔτρεπες	ἔτρεπε(ν)	ἐτρέπετον	ἐτρεπέτην	ἐτρέπομεν	ἐτρέπετε	ἔτρεπον
middle/ passive	indicative	ἐτρεπόμην	ἐτρέπου	ἐτρέπετο	ἐτρέπεσθον	ἐτρεπέσθην	ἐτρεπόμεθᾰ	ἐτρέπεσθε	ἐτρέποντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: τρέψω, τρέψομαι, τραπήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	τρέψω	τρέψεις	τρέψει	τρέψετον	τρέψετον	τρέψομεν	τρέψετε	τρέψουσῐ(ν)
active	optative	τρέψοιμῐ	τρέψοις	τρέψοι	τρέψοιτον	τρεψοίτην	τρέψοιμεν	τρέψοιτε	τρέψοιεν
middle	indicative	τρέψομαι	τρέψῃ, τρέψει	τρέψεται	τρέψεσθον	τρέψεσθον	τρεψόμεθᾰ	τρέψεσθε	τρέψονται
middle	optative	τρεψοίμην	τρέψοιο	τρέψοιτο	τρέψοισθον	τρεψοίσθην	τρεψοίμεθᾰ	τρέψοισθε	τρέψοιντο
passive	indicative	τραπήσομαι	τραπήσῃ	τραπήσεται	τραπήσεσθον	τραπήσεσθον	τραπησόμεθᾰ	τραπήσεσθε	τραπήσονται
passive	optative	τραπησοίμην	τραπήσοιο	τραπήσοιτο	τραπήσοισθον	τραπησοίσθην	τραπησοίμεθᾰ	τραπήσοισθε	τραπήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		τρέψειν			τρέψεσθαι		τραπήσεσθαι
participle	m	τρέψων			τρεψόμενος		τραπησόμενος
	f	τρέψουσᾰ			τρεψομένη		τραπησομένη
	n	τρέψον			τρεψόμενον		τραπησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔτρεψᾰ, ἐτρεψᾰ́μην, ἐτρέφθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔτρεψᾰ	ἔτρεψᾰς	ἔτρεψε(ν)	ἐτρέψᾰτον	ἐτρεψᾰ́την	ἐτρέψᾰμεν	ἐτρέψᾰτε	ἔτρεψᾰν
	subjunctive	τρέψω	τρέψῃς	τρέψῃ	τρέψητον	τρέψητον	τρέψωμεν	τρέψητε	τρέψωσῐ(ν)
	optative	τρέψαιμῐ	τρέψειᾰς, τρέψαις	τρέψειε(ν), τρέψαι	τρέψαιτον	τρεψαίτην	τρέψαιμεν	τρέψαιτε	τρέψειᾰν, τρέψαιεν
	imperative		τρέψον	τρεψᾰ́τω	τρέψᾰτον	τρεψᾰ́των		τρέψᾰτε	τρεψᾰ́ντων
middle	indicative	ἐτρεψᾰ́μην	ἐτρέψω	ἐτρέψᾰτο	ἐτρέψᾰσθον	ἐτρεψᾰ́σθην	ἐτρεψᾰ́μεθᾰ	ἐτρέψᾰσθε	ἐτρέψᾰντο
	subjunctive	τρέψωμαι	τρέψῃ	τρέψηται	τρέψησθον	τρέψησθον	τρεψώμεθᾰ	τρέψησθε	τρέψωνται
	optative	τρεψαίμην	τρέψαιο	τρέψαιτο	τρέψαισθον	τρεψαίσθην	τρεψαίμεθᾰ	τρέψαισθε	τρέψαιντο
	imperative		τρέψαι	τρεψᾰ́σθω	τρέψᾰσθον	τρεψᾰ́σθων		τρέψᾰσθε	τρεψᾰ́σθων
passive	indicative	ἐτρέφθην	ἐτρέφθης	ἐτρέφθη	ἐτρέφθητον	ἐτρεφθήτην	ἐτρέφθημεν	ἐτρέφθητε	ἐτρέφθησᾰν
	subjunctive	τρεφθῶ	τρεφθῇς	τρεφθῇ	τρεφθῆτον	τρεφθῆτον	τρεφθῶμεν	τρεφθῆτε	τρεφθῶσῐ(ν)
	optative	τρεφθείην	τρεφθείης	τρεφθείη	τρεφθεῖτον, τρεφθείητον	τρεφθείτην, τρεφθειήτην	τρεφθεῖμεν, τρεφθείημεν	τρεφθεῖτε, τρεφθείητε	τρεφθεῖεν, τρεφθείησᾰν
	imperative		τρέφθητῐ	τρεφθήτω	τρέφθητον	τρεφθήτων		τρέφθητε	τρεφθέντων
		active			middle		passive
infinitive		τρέψαι			τρέψᾰσθαι		τρεφθῆναι
participle	m	τρέψᾱς			τρεψᾰ́μενος		τρεφθείς
	f	τρέψᾱσᾰ			τρεψᾰμένη		τρεφθεῖσᾰ
	n	τρέψᾰν			τρεψᾰ́μενον		τρεφθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔτρεψᾰ, ἐτρεψᾰ́μην, ἐτράφθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔτρεψᾰ	ἔτρεψᾰς	ἔτρεψε(ν)	ἐτρέψᾰτον	ἐτρεψᾰ́την	ἐτρέψᾰμεν	ἐτρέψᾰτε	ἔτρεψᾰν
	subjunctive	τρέψω	τρέψῃς	τρέψῃ	τρέψητον	τρέψητον	τρέψωμεν	τρέψητε	τρέψωσῐ(ν)
	optative	τρέψαιμῐ	τρέψειᾰς, τρέψαις	τρέψειε(ν), τρέψαι	τρέψαιτον	τρεψαίτην	τρέψαιμεν	τρέψαιτε	τρέψειᾰν, τρέψαιεν
	imperative		τρέψον	τρεψᾰ́τω	τρέψᾰτον	τρεψᾰ́των		τρέψᾰτε	τρεψᾰ́ντων
middle	indicative	ἐτρεψᾰ́μην	ἐτρέψω	ἐτρέψᾰτο	ἐτρέψᾰσθον	ἐτρεψᾰ́σθην	ἐτρεψᾰ́μεθᾰ	ἐτρέψᾰσθε	ἐτρέψᾰντο
	subjunctive	τρέψωμαι	τρέψῃ	τρέψηται	τρέψησθον	τρέψησθον	τρεψώμεθᾰ	τρέψησθε	τρέψωνται
	optative	τρεψαίμην	τρέψαιο	τρέψαιτο	τρέψαισθον	τρεψαίσθην	τρεψαίμεθᾰ	τρέψαισθε	τρέψαιντο
	imperative		τρέψαι	τρεψᾰ́σθω	τρέψᾰσθον	τρεψᾰ́σθων		τρέψᾰσθε	τρεψᾰ́σθων
passive	indicative	ἐτράφθην	ἐτράφθης	ἐτράφθη	ἐτράφθητον	ἐτραφθήτην	ἐτράφθημεν	ἐτράφθητε	ἐτράφθησᾰν
	subjunctive	τραφθῶ	τραφθῇς	τραφθῇ	τραφθῆτον	τραφθῆτον	τραφθῶμεν	τραφθῆτε	τραφθῶσῐ(ν)
	optative	τραφθείην	τραφθείης	τραφθείη	τραφθεῖτον, τραφθείητον	τραφθείτην, τραφθειήτην	τραφθεῖμεν, τραφθείημεν	τραφθεῖτε, τραφθείητε	τραφθεῖεν, τραφθείησᾰν
	imperative		τράφθητῐ	τραφθήτω	τράφθητον	τραφθήτων		τράφθητε	τραφθέντων
		active			middle		passive
infinitive		τρέψαι			τρέψᾰσθαι		τραφθῆναι
participle	m	τρέψᾱς			τρεψᾰ́μενος		τραφθείς
	f	τρέψᾱσᾰ			τρεψᾰμένη		τραφθεῖσᾰ
	n	τρέψᾰν			τρεψᾰ́μενον		τραφθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔτραπον, ἐτραπόμην, ἐτράπην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔτραπον	ἔτραπες	ἔτραπε(ν)	ἐτράπετον	ἐτραπέτην	ἐτράπομεν	ἐτράπετε	ἔτραπον
	subjunctive	τράπω	τράπῃς	τράπῃ	τράπητον	τράπητον	τράπωμεν	τράπητε	τράπωσῐ(ν)
	optative	τράποιμῐ	τράποις	τράποι	τράποιτον	τραποίτην	τράποιμεν	τράποιτε	τράποιεν
	imperative		τρᾶπε	τραπέτω	τράπετον	τραπέτων		τράπετε	τραπόντων
middle	indicative	ἐτραπόμην	ἐτράπου	ἐτράπετο	ἐτράπεσθον	ἐτραπέσθην	ἐτραπόμεθᾰ	ἐτράπεσθε	ἐτράποντο
	subjunctive	τράπωμαι	τράπῃ	τράπηται	τράπησθον	τράπησθον	τραπώμεθᾰ	τράπησθε	τράπωνται
	optative	τραποίμην	τράποιο	τράποιτο	τράποισθον	τραποίσθην	τραποίμεθᾰ	τράποισθε	τράποιντο
	imperative		τραποῦ	τραπέσθω	τράπεσθον	τραπέσθων		τράπεσθε	τραπέσθων
passive	indicative	ἐτράπην	ἐτράπης	ἐτράπη	ἐτράπητον	ἐτραπήτην	ἐτράπημεν	ἐτράπητε	ἐτράπησᾰν
	subjunctive	τραπῶ	τραπῇς	τραπῇ	τραπῆτον	τραπῆτον	τραπῶμεν	τραπῆτε	τραπῶσῐ(ν)
	optative	τραπείην	τραπείης	τραπείη	τραπεῖτον, τραπείητον	τραπείτην, τραπειήτην	τραπεῖμεν, τραπείημεν	τραπεῖτε, τραπείητε	τραπεῖεν, τραπείησᾰν
	imperative		τράπηθῐ	τραπήτω	τράπητον	τραπήτων		τράπητε	τραπέντων
		active			middle		passive
infinitive		τραπεῖν			τραπέσθαι		τραπῆναι
participle	m	τραπών			τραπόμενος		τραπείς
	f	τραποῦσᾰ			τραπομένη		τραπεῖσᾰ
	n	τραπόν			τραπόμενον		τραπέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: τέτροφᾰ, τέτραμμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	τέτροφᾰ	τέτροφᾰς	τέτροφε(ν)	τετρόφᾰτον	τετρόφᾰτον	τετρόφᾰμεν	τετρόφᾰτε	τετρόφᾱσῐ(ν)
	subjunctive	τετρόφω	τετρόφῃς	τετρόφῃ	τετρόφητον	τετρόφητον	τετρόφωμεν	τετρόφητε	τετρόφωσῐ(ν)
	optative	τετρόφοιμῐ, τετροφοίην	τετρόφοις, τετροφοίης	τετρόφοι, τετροφοίη	τετρόφοιτον	τετροφοίτην	τετρόφοιμεν	τετρόφοιτε	τετρόφοιεν
	imperative		τέτροφε	τετροφέτω	τετρόφετον	τετροφέτων		τετρόφετε	τετροφόντων
middle/ passive	indicative	τέτραμμαι	τέτραψαι	τέτραπται	τέτραφθον	τέτραφθον	τετράμμεθᾰ	τέτραφθε	τετράφᾰται
	subjunctive	τετραμμένος ὦ	τετραμμένος ᾖς	τετραμμένος ᾖ	τετραμμένω ἦτον	τετραμμένω ἦτον	τετραμμένοι ὦμεν	τετραμμένοι ἦτε	τετραμμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	τετραμμένος εἴην	τετραμμένος εἴης	τετραμμένος εἴη	τετραμμένοι εἴητον/εἶτον	τετραμμένω εἰήτην/εἴτην	τετραμμένοι εἴημεν/εἶμεν	τετραμμένοι εἴητε/εἶτε	τετραμμένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		τέτραψο	τετράφθω	τέτραφθον	τετράφθων		τέτραφθε	τετράφθων
		active				middle/passive
infinitive		τετροφέναι				τετρᾶφθαι
participle	m	τετροφώς				τετραμμένος
	f	τετροφυῖᾰ				τετραμμένη
	n	τετροφός				τετραμμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: τετρόφειν, τετράμμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	τετρόφειν, τετρόφη	τετρόφεις, τετρόφης	τετρόφει(ν)	τετρόφετον	τετροφέτην	τετρόφεμεν	τετρόφετε	τετρόφεσᾰν
middle/ passive	indicative	τετράμμην	τέτραψο	τέτραπτο	τέτραφθον	τετράφθην	τετράμμεθᾰ	τέτραφθε	τετράφᾰτο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Related terms

τρόπος (trópos)
τροπή (tropḗ)

References

τρέπω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
τρέπω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
τρέπω in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
τρέπω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
τρέπω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
τρέπω in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill

Greek

Etymology

From Ancient Greek.

Verb

τρέπω • (trépo) (simple past έτρεψα, passive τρέπομαι)

divert, convert
turn, veer

Conjugation

τρέπω, τρέπομαι

	Active voice ➤		Passive voice ➤
Indicative mood ➤	Imperfective aspect ➤	Perfective aspect ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect
Non-past tenses ➤	Present ➤	Dependent ➤	Present	Dependent
1 sg	τρέπω	τρέψω	τρέπομαι	τραπώ
2 sg	τρέπεις	τρέψεις	τρέπεσαι	τραπείς
3 sg	τρέπει	τρέψει	τρέπεται	τραπεί

1 pl	τρέπουμε[-ομε]	τρέψουμε[-ομε]	τρεπόμαστε	τραπούμε
2 pl	τρέπετε	τρέψετε	τρέπεστε, τρεπόσαστε	τραπείτε
3 pl	τρέπουν(ε)	τρέψουν(ε)	τρέπονται	τραπούν(ε)

Past tenses ➤	Imperfect ➤	Simple past ➤	Imperfect	Simple past
1 sg	έτρεπα	έτρεψα	τρεπόμουν(α)	τράπηκα
2 sg	έτρεπες	έτρεψες	τρεπόσουν(α)	τράπηκες
3 sg	έτρεπε	έτρεψε	τρεπόταν(ε)	τράπηκε

1 pl	τρέπαμε	τρέψαμε	τρεπόμασταν (-όμαστε)	τραπήκαμε
2 pl	τρέπατε	τρέψατε	τρεπόσασταν (-όσαστε)	τραπήκατε
3 pl	έτρεπαν, τρέπαν(ε)	έτρεψαν, τρέψαν(ε)	τρέπονταν (τρεπόντουσαν)	τράπηκαν, τραπήκαν(ε)

Future tenses ➤	Continuous ➤	Simple ➤	Continuous	Simple
1 sg	θα τρέπω ➤	θα τρέψω ➤	θα τρέπομαι ➤	θα τραπώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl	θα τρέπεις, …	θα τρέψεις, …	θα τρέπεσαι, …	θα τραπείς, …

	Perfect aspect ➤		Perfect aspect
Present perfect ➤	έχω, έχεις, … τρέψει		έχω, έχεις, … τραπεί
Past perfect ➤	είχα, είχες, … τρέψει		είχα, είχες, … τραπεί
Future perfect ➤	θα έχω, θα έχεις, … τρέψει		θα έχω, θα έχεις, … τραπεί

Subjunctive mood ➤	Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας, όταν, …).

Imperative mood ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect	Imperfective aspect	Perfective aspect
2 sg	τρέπε	τρέψε	—	—
2 pl	τρέπετε	τρέψτε	τρέπεστε	τραπείτε

Other forms	Active voice		Passive voice
Present participle➤	τρέποντας ➤		—
Perfect participle➤	έχοντας τρέψει ➤		—

Nonfinite form➤	τρέψει		τραπεί


Notes	• (…) optional or informal. […] rare. {…} learned, archaic. • Multiple forms are shown in order of reducing frequency. • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Derived terms

ανατρέπω (anatrépo, “to thwart, to overturn”)
αποτρέπω (apotrépo, “to avert, to dissuade”)
παρεκτρέπομαι (parektrépomai, “to misbehave”)
μετατρέπω (metatrépo, “to transform, to convert”)
επιτρέπω (epitrépo, “to allow”)
προτρέπω (protrépo, “to incite, to encourage”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.