σύρω

Greek

Verb

σύρω • (sýro) (simple past έσυρα, passive σύρομαι)

Alternative form of σέρνω (sérno)

Conjugation

σύρω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	σύρω	έσυρα	θα σύρω	να σύρω
2s	σύρεις	έσυρες	θα σύρεις	να σύρεις	σύρε
3s	σύρει	έσυρε	θα σύρει	να σύρει

1p	σύρουμε, σύρομε	σύραμε	θα σύρουμε, σύρομε	να σύρουμε, σύρομε
2p	σύρετε	σύρατε	θα σύρετε	να σύρετε	σύρετε
3p	σύρουν, σύρουνε	έσυραν, σύραν, σύρανε	θα σύρουν, σύρουνε	να σύρουν, σύρουνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	σύρω	έσυρα	θα σύρω	να σύρω
2s	σύρεις	έσυρες	θα σύρεις	να σύρεις	σύρε
3s	σύρει	έσυρε	θα σύρει	να σύρει

1p	σύρουμε, σύρομε	σύραμε	θα σύρουμε, σύρομε	να σύρουμε, σύρομε
2p	σύρετε	σύρατε	θα σύρετε	να σύρετε	σύρτε, σύρετε
3p	σύρουν, σύρουνε	έσυραν, σύραν, σύρανε	θα σύρουν, σύρουνε	να σύρουν, σύρουνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω σύρει	είχα σύρει	θα έχω σύρει	να έχω σύρει
2s	έχεις σύρει	είχες σύρει	θα έχεις σύρει	να έχεις σύρει
3s	έχει σύρει	είχε σύρει	θα έχει σύρει	να έχει σύρει

1p	έχουμε σύρει	είχαμε σύρει	θα έχουμε σύρει	να έχουμε σύρει
2p	έχετε σύρει	είχατε σύρει	θα έχετε σύρει	να έχετε σύρει
3p	έχουν σύρει	είχαν σύρει	θα έχουν σύρει	να έχουν σύρει

	Participle:	σύροντας	Non-finite ^‡	σύρει	217, 1h

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.