σχίζομαι

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /skʰíz.do.mai̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈskʰi.zo.mɛ/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈsxi.zo.mɛ/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈsçi.zo.me/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈsçi.zo.me/

Verb

σχῐ́ζομαι • (skhízomai)

first-person singular present mediopassive indicative of σχίζω (skhízō)

Greek

Verb

σχίζομαι • (schízomai) passive (simple past σχίστηκα, active σχίζω)

Alternative form of σκίζομαι (skízomai)

Conjugation

σχίζομαι

		Non-past tenses		Past tenses
Imperfective		Present	Continuous future	Imperfect
1st person	sg	σχίζομαι	θα σχίζομαι	σχιζόμουν, σχιζόμουνα
2nd person		σχίζεσαι	θα σχίζεσαι	σχιζόσουν, σχιζόσουνα
3rd person		σχίζεται	θα σχίζεται	σχιζόταν, σχιζότανε
1st person	pl	σχιζόμαστε	θα σχιζόμαστε	σχιζόμασταν, σχιζόμαστε²
2nd person		σχίζεστε, σχιζόσαστε¹	θα σχίζεστε, σχιζόσαστε¹	σχιζόσασταν, σχιζόσαστε²
3rd person		σχίζονται	θα σχίζονται	σχίζονταν, σχιζόντανε, σχιζόντουσαν

Perfective		Dependent^†	Simple future	Simple past (Aorist)
1st person	sg	σχιστώ	θα σχιστώ	σχίστηκα
2nd person		σχιστείς	θα σχιστείς	σχίστηκες
3rd person		σχιστεί	θα σχιστεί	σχίστηκε
1st person	pl	σχιστούμε	θα σχιστούμε	σχιστήκαμε
2nd person		σχιστείτε	θα σχιστείτε	σχιστήκατε
3rd person		σχιστούν, σχιστούνε	θα σχιστούν, θα σχιστούνε	σχίστηκαν, σχιστήκανε

Imperative		Imperfective	Perfective
2nd person	sg	—³	σχίσου
2nd person	pl	—³	σχιστείτε

Perfect tenses
Perfect		έχω σχιστεί, έχεις σχιστεί έχει σχιστεί, …
Future perfect		θα έχω σχιστεί, θα έχεις σχιστεί, θα έχει σχιστεί, …
Past perfect		είχα σχιστεί, είχες σχιστεί, είχε σχιστεί, …

Subjunctive
Continuous		The present tense form preceded by να, ας, etc
Simple		The dependent form preceded by να, ας, etc
Past perfect		The perfect tense form preceded by να, ας, etc

When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources.
† The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle. The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existence of these forms is doubtful

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.