συγκινημένος

Greek

Etymology

Perfect participle of συγκινούμαι (sygkinoúmai), passive voice of συγκινώ (“I move emotionally”).

Pronunciation

  • IPA(key): /siŋɟiniˈmenos/
  • Hyphenation: συ‧γκι‧νη‧μέ‧νος

Participle

συγκινημένος • (sygkiniménos) m (perfect, feminine συγκινημένη, neuter συγκινημένο)

  1. moved, touched (affected emotionally) (often implies tears or crying)
    Φάνηκε πολύ συγκινημένη στην κηδεία. ― Fánike polý sygkiniméni stin kideía. ― She looked very moved at the funeral.

Declension

positive forms of συγκινημένος
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative συγκινημένος συγκινημένη συγκινημένο συγκινημένοι συγκινημένες συγκινημένα
genitive συγκινημένου συγκινημένης συγκινημένου συγκινημένων συγκινημένων συγκινημένων
accusative συγκινημένο συγκινημένη συγκινημένο συγκινημένους συγκινημένες συγκινημένα
vocative συγκινημένε συγκινημένη συγκινημένο συγκινημένοι συγκινημένες συγκινημένα
derivations comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο συγκινημένος, etc.)
relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο συγκινημένος (o pio sygkiniménos), etc.)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.