στέλεχος

Ancient Greek

From στέλλω (stéllō, “prepare, furnish”)

στέλεχος • (stélekhos) n (genitive στελέχους); second declension

Third declension of τὸ στέλεχος; τοῦ στελέχους (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τὸ στέλεχος tò stélekhos	τὼ στελέχει tṑ stelékhei	τᾰ̀ στελέχη tà stelékhē
Genitive	τοῦ στελέχους toû stelékhous	τοῖν στελεχοῖν toîn stelekhoîn	τῶν στελεχῶν tôn stelekhôn
Dative	τῷ στελέχει tôi stelékhei	τοῖν στελεχοῖν toîn stelekhoîn	τοῖς στελέχεσῐ(ν) toîs stelékhesi(n)
Accusative	τὸ στέλεχος tò stélekhos	τὼ στελέχει tṑ stelékhei	τᾰ̀ στελέχη tà stelékhē
Vocative	στέλεχος stélekhos	στελέχει stelékhei	στελέχη stelékhē
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

στέλεχος • (stélechos) n (plural στελέχη)

declension of στέλεχος

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.