στέκω

Greek

Alternative forms

Etymology

From Medieval Byzantine Greek στέκω from Hellenistic Koine Greek στήκω < Ancient Greek ἕστηκα, perfect of verb ῐ̔́στημῐ (hístēmi, “I stand”).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈsteko/
  • Hyphenation: στέ‧κω

Verb

στέκω • (stéko) (simple past -, passive -)

  1. (intransitive, colloquial, literature) stand up, stand still
    Ο στρατιώτης στέκει σε στάση προσοχής. ― O stratiótis stékei se stási prosochís. ― The soldier stands to attention.
  2. (intransitive, 3rd person) be true, be correct
    Αυτή η θεωρία δεν στέκει. ― Aftí i theoría den stékei. ― This theory is not correct (does not make sense).
  3. (intransitive, impersonal) not acceptable, not good
    Στην εποχή μας δε στέκει να παντρεύεσαι σε ηλικία 14 ετών.
    Stin epochí mas de stékei na pantrévesai se ilikía 14 etón.
    In our age, it is not correct to get married, age 14.

Conjugation

Synonyms

Derived terms

  • στέκω καλά (stéko kalá, “I am in a good physical or economical condition”)
  • δε στέκω καλά (de stéko kalá, “I am not in my right mind”)

References

  1. ↑ στέκω in Triantafyllides, Hidryma (1998) Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek]
    Editor's note: But ἕστηκα is active perfect of ἵστημι, not of passive ἵσταμαι
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.