στέγος

Ancient Greek

From Proto-Hellenic *(s)tégos, from Proto-Indo-European *(s)tégos, from Proto-Indo-European *(s)teg- (“roof”).

cognates

From Proto-Indo-European: Latin tego (“I cover”), German Decke (“roof”), English thatch.

στέγος • (stégos) n (genitive στέγεος or στέγους); third declension

Third declension of τὸ στέγος; τοῦ στέγεος (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	τὸ στέγος tò stégos	τὼ στέγεε tṑ stégee	τᾰ̀ στέγεᾰ tà stégea
Genitive	τοῦ στέγεος toû stégeos	τοῖν στεγέοιν toîn stegéoin	τῶν στεγέων tôn stegéōn
Dative	τῷ στέγεῐ̈ tôi stégeï	τοῖν στεγέοιν toîn stegéoin	τοῖς στέγεσῐ(ν) toîs stégesi(n)
Accusative	τὸ στέγος tò stégos	τὼ στέγεε tṑ stégee	τᾰ̀ στέγεᾰ tà stégea
Vocative	στέγος stégos	στέγεε stégee	στέγεᾰ stégea
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

στέγος in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
στέγος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- apartment idem, page 33.
- chamber idem, page 123.
- dwelling idem, page 257.
- house idem, page 408.
- room idem, page 721.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.