σπάνιος

Ancient Greek

Etymology

Related to σπᾰνός (spanós, “rare”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /spá.ni.os/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈspa.ni.os/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈspa.ni.os/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈspa.ni.os/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈspa.ni.os/

Adjective

σπᾰ́νῐος • (spánios) m (feminine σπᾰνῐ́ᾱ, neuter σπᾰ́νῐον); first/second declension

rare

Inflection

First and second declension of σπᾰ́νῐος; σπᾰνῐ́ᾱ; σπᾰ́νῐον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	σπᾰ́νῐος spánios	σπᾰνῐ́ᾱ spaníā	σπᾰ́νῐον spánion	σπᾰνῐ́ω spaníō	σπᾰνῐ́ᾱ spaníā	σπᾰνῐ́ω spaníō	σπᾰ́νῐοι spánioi	σπᾰ́νῐαι spániai	σπᾰ́νῐᾰ spánia
Genitive	σπᾰνῐ́ου spaníou	σπᾰνῐ́ᾱς spaníās	σπᾰνῐ́ου spaníou	σπᾰνῐ́οιν spaníoin	σπᾰνῐ́αιν spaníain	σπᾰνῐ́οιν spaníoin	σπᾰνῐ́ων spaníōn	σπᾰνῐ́ων spaníōn	σπᾰνῐ́ων spaníōn
Dative	σπᾰνῐ́ῳ spaníōi	σπᾰνῐ́ᾳ spaníāi	σπᾰνῐ́ῳ spaníōi	σπᾰνῐ́οιν spaníoin	σπᾰνῐ́αιν spaníain	σπᾰνῐ́οιν spaníoin	σπᾰνῐ́οις spaníois	σπᾰνῐ́αις spaníais	σπᾰνῐ́οις spaníois
Accusative	σπᾰ́νῐον spánion	σπᾰνῐ́ᾱν spaníān	σπᾰ́νῐον spánion	σπᾰνῐ́ω spaníō	σπᾰνῐ́ᾱ spaníā	σπᾰνῐ́ω spaníō	σπᾰνῐ́ους spaníous	σπᾰνῐ́ᾱς spaníās	σπᾰ́νῐᾰ spánia
Vocative	σπᾰ́νῐε spánie	σπᾰνῐ́ᾱ spaníā	σπᾰ́νῐον spánion	σπᾰνῐ́ω spaníō	σπᾰνῐ́ᾱ spaníā	σπᾰνῐ́ω spaníō	σπᾰ́νῐοι spánioi	σπᾰ́νῐαι spániai	σπᾰ́νῐᾰ spánia
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	σπᾰνῐ́ως spaníōs			σπᾰνῐώτερος spaniṓteros			σπᾰνῐώτᾰτος spaniṓtatos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Derived terms

σπᾰνῐ́ᾱ (spaníā)
σπᾰνῐᾰ́κῐς (spaniákis)
σπᾰνῐόσπερμος (spanióspermos)
σπᾰνῐότης (spaniótēs)

References

σπάνιος in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
σπάνιος in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- bare idem, page 62.
- desultory idem, page 218.
- fitful idem, page 324.
- frugal idem, page 347.
- infrequent idem, page 439.
- intermittent idem, page 451.
- meagre idem, page 519.
- niggardly idem, page 558.
- occasional idem, page 568.
- penurious idem, page 603.
- rare idem, page 672.
- scant idem, page 737.
- scarce idem, page 737.
- slender idem, page 783.
- spare idem, page 798.
- sparing idem, page 798.
- sparse idem, page 798.
- spasmodic idem, page 798.
- stinted idem, page 818.
- thin idem, page 866.
- thrifty idem, page 870.

Greek

Etymology

From Ancient Greek σπάνιος (spánios, “rare”).

Adjective

σπάνιος • (spánios) m (feminine σπάνια, neuter σπάνιο)

rare, exceptional, infrequent

Declension

positive forms of σπάνιος

number case / gender	singular			plural
number case / gender	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	σπάνιος	σπάνια	σπάνιο	σπάνιοι	σπάνιες	σπάνια
genitive	σπάνιου	σπάνιας	σπάνιου	σπάνιων	σπάνιων	σπάνιων
accusative	σπάνιο	σπάνια	σπάνιο	σπάνιους	σπάνιες	σπάνια
vocative	σπάνιε	σπάνια	σπάνιο	σπάνιοι	σπάνιες	σπάνια
derivations	comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο σπάνιος, etc.) relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο σπάνιος (o pio spánios), etc.)

degrees of comparison by suffixation

comparative	singular			plural
comparative	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	σπανιότερος	σπανιότερη	σπανιότερο	σπανιότεροι	σπανιότερες	σπανιότερα
genitive	σπανιότερου	σπανιότερης	σπανιότερου	σπανιότερων	σπανιότερων	σπανιότερων
accusative	σπανιότερο	σπανιότερη	σπανιότερο	σπανιότερους	σπανιότερες	σπανιότερα
vocative	σπανιότερε	σπανιότερη	σπανιότερο	σπανιότεροι	σπανιότερες	σπανιότερα
derivations	relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο σπανιότερος", etc)
absolute superlative	singular			plural
absolute superlative	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	σπανιότατος	σπανιότατη	σπανιότατο	σπανιότατοι	σπανιότατες	σπανιότατα
genitive	σπανιότατου	σπανιότατης	σπανιότατου	σπανιότατων	σπανιότατων	σπανιότατων
accusative	σπανιότατο	σπανιότατη	σπανιότατο	σπανιότατους	σπανιότατες	σπανιότατα
vocative	σπανιότατε	σπανιότατη	σπανιότατο	σπανιότατοι	σπανιότατες	σπανιότατα

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.