πολλαπλός

Greek

Etymology

From Ancient Greek πολλαπλοῦς (pollaploûs).

Adjective

πολλαπλός • (pollaplós) m (feminine πολλαπλή, neuter πολλαπλό)

  1. multiple, manifold

Declension

positive forms of πολλαπλός
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative πολλαπλός πολλαπλή πολλαπλό πολλαπλοί πολλαπλές πολλαπλά
genitive πολλαπλού πολλαπλής πολλαπλού πολλαπλών πολλαπλών πολλαπλών
accusative πολλαπλό πολλαπλή πολλαπλό πολλαπλούς πολλαπλές πολλαπλά
vocative πολλαπλέ πολλαπλή πολλαπλό πολλαπλοί πολλαπλές πολλαπλά
derivations comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο πολλαπλός, etc.)
relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο πολλαπλός (o pio pollaplós), etc.)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.