ποινικός
Greek
Etymology
From ποινή (poiní) + -ικός (-ikós). Calque of French pénal.
Adjective
ποινικός • (poinikós) m (feminine ποινική, neuter ποινικό)
Declension
positive forms of ποινικός
| number case / gender |
singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
| nominative | ποινικός | ποινική | ποινικό | ποινικοί | ποινικές | ποινικά |
| genitive | ποινικού | ποινικής | ποινικού | ποινικών | ποινικών | ποινικών |
| accusative | ποινικό | ποινική | ποινικό | ποινικούς | ποινικές | ποινικά |
| vocative | ποινικέ | ποινική | ποινικό | ποινικοί | ποινικές | ποινικά |
Derived terms
- ποινικοποιώ (poinikopoió)
- ποινικοποίηση (poinikopoíisi)
Further reading
- ποινικός in Triantafyllides, Hidryma (1998) Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek]
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.