πλέω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Indo-European *plew-. In the present and imperfect, the semivowel *ϝ is lost between vowels, but before a consonant is kept as υ, the second element of a diphthong. Cognate with English float.

Verb

πλέω • (pléō)

sail (in a boat)
float

Conjugation

Present: πλέω, πλέομαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πλέω	πλεῖς	πλεῖ	πλεῖτον	πλεῖτον	πλέομεν	πλεῖτε	πλέουσῐ(ν)
	subjunctive	πλέω	πλῇς	πλῇ	πλῆτον	πλῆτον	πλέωμεν	πλῆτε	πλέωσῐ(ν)
	optative	πλεοίην, πλέοιμῐ	πλεοίης, πλέοις	πλεοίη, πλέοι	πλέοιτον, πλεοίητον	πλεοίτην, πλεοιήτην	πλέοιμεν, πλεοίημεν	πλέοιτε, πλεοίητε	πλέοιεν, πλεοίησᾰν
	imperative		πλεῖ	πλείτω	πλεῖτον	πλείτων		πλεῖτε	πλεόντων
middle/ passive	indicative	πλέομαι	πλῇ	πλεῖται	πλεῖσθον	πλεῖσθον	πλεόμεθᾰ	πλεῖσθε	πλέονται
	subjunctive	πλέωμαι	πλῇ	πλῆται	πλῆσθον	πλῆσθον	πλεώμεθᾰ	πλῆσθε	πλέωνται
	optative	πλεοίμην	πλέοιο	πλέοιτο	πλέοισθον	πλεοίσθην	πλεοίμεθᾰ	πλέοισθε	πλέοιντο
	imperative		πλέου	πλείσθω	πλεῖσθον	πλείσθων		πλεῖσθε	πλείσθων
		active				middle/passive
infinitive		πλεῖν				πλεῖσθαι
participle	m	πλέων				πλεόμενος
	f	πλέουσᾰ				πλεομένη
	n	πλέον				πλεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔπλεον, ἐπλεόμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔπλεον	ἐπλεῖς	ἐπλεῖ	ἐπλεῖτον	ἐπλείτην	ἐπλέομεν	ἐπλεῖτε	ἔπλεον
middle/ passive	indicative	ἐπλεόμην	ἐπλέου	ἐπλεῖτο	ἐπλεῖσθον	ἐπλείσθην	ἐπλεόμεθᾰ	ἐπλεῖσθε	ἐπλέοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: πλεύσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	πλεύσομαι	πλεύσῃ, πλεύσει	πλεύσεται	πλεύσεσθον	πλεύσεσθον	πλευσόμεθᾰ	πλεύσεσθε	πλεύσονται
middle	optative	πλευσοίμην	πλεύσοιο	πλεύσοιτο	πλεύσοισθον	πλευσοίσθην	πλευσοίμεθᾰ	πλεύσοισθε	πλεύσοιντο
					middle
infinitive					πλεύσεσθαι
participle	m				πλευσόμενος
	f				πλευσομένη
	n				πλευσόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: πλευσοῦμαι (Doric, contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	πλευσοῦμαι	πλευσεῖαι	πλευσεῖται	πλευσεῖσθον	πλευσεῖσθον	πλευσεόμεθᾰ	πλευσεῖσθε	πλευσέονται
middle	optative	πλευσεοίμην	πλευσέοιο	πλευσέοιτο	πλευσέοισθον	πλευσεοίσθην	πλευσεοίμεθᾰ	πλευσέοισθε	πλευσέοιντο
					middle
infinitive					πλευσεῖσθαι
participle	m				πλευσεόμενος
	f				πλευσεομένη
	n				πλευσεόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔπλευσᾰ, ἐπλευσᾰ́μην, ἐπλεύσθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔπλευσᾰ	ἔπλευσᾰς	ἔπλευσε(ν)	ἐπλεύσᾰτον	ἐπλευσᾰ́την	ἐπλεύσᾰμεν	ἐπλεύσᾰτε	ἔπλευσᾰν
	subjunctive	πλεύσω	πλεύσῃς	πλεύσῃ	πλεύσητον	πλεύσητον	πλεύσωμεν	πλεύσητε	πλεύσωσῐ(ν)
	optative	πλεύσαιμῐ	πλεύσειᾰς, πλεύσαις	πλεύσειε(ν), πλεύσαι	πλεύσαιτον	πλευσαίτην	πλεύσαιμεν	πλεύσαιτε	πλεύσειᾰν, πλεύσαιεν
	imperative		πλεῦσον	πλευσᾰ́τω	πλεύσᾰτον	πλευσᾰ́των		πλεύσᾰτε	πλευσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐπλευσᾰ́μην	ἐπλεύσω	ἐπλεύσᾰτο	ἐπλεύσᾰσθον	ἐπλευσᾰ́σθην	ἐπλευσᾰ́μεθᾰ	ἐπλεύσᾰσθε	ἐπλεύσᾰντο
	subjunctive	πλεύσωμαι	πλεύσῃ	πλεύσηται	πλεύσησθον	πλεύσησθον	πλευσώμεθᾰ	πλεύσησθε	πλεύσωνται
	optative	πλευσαίμην	πλεύσαιο	πλεύσαιτο	πλεύσαισθον	πλευσαίσθην	πλευσαίμεθᾰ	πλεύσαισθε	πλεύσαιντο
	imperative		πλεῦσαι	πλευσᾰ́σθω	πλεύσᾰσθον	πλευσᾰ́σθων		πλεύσᾰσθε	πλευσᾰ́σθων
passive	indicative	ἐπλεύσθην	ἐπλεύσθης	ἐπλεύσθη	ἐπλεύσθητον	ἐπλευσθήτην	ἐπλεύσθημεν	ἐπλεύσθητε	ἐπλεύσθησᾰν
	subjunctive	πλευσθῶ	πλευσθῇς	πλευσθῇ	πλευσθῆτον	πλευσθῆτον	πλευσθῶμεν	πλευσθῆτε	πλευσθῶσῐ(ν)
	optative	πλευσθείην	πλευσθείης	πλευσθείη	πλευσθεῖτον, πλευσθείητον	πλευσθείτην, πλευσθειήτην	πλευσθεῖμεν, πλευσθείημεν	πλευσθεῖτε, πλευσθείητε	πλευσθεῖεν, πλευσθείησᾰν
	imperative		πλεύσθητῐ	πλευσθήτω	πλεύσθητον	πλευσθήτων		πλεύσθητε	πλευσθέντων
		active			middle		passive
infinitive		πλεῦσαι			πλεύσᾰσθαι		πλευσθῆναι
participle	m	πλεύσᾱς			πλευσᾰ́μενος		πλευσθείς
	f	πλεύσᾱσᾰ			πλευσᾰμένη		πλευσθεῖσᾰ
	n	πλεῦσᾰν			πλευσᾰ́μενον		πλευσθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: πέπλευκᾰ, πέπλευσμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πέπλευκᾰ	πέπλευκᾰς	πέπλευκε(ν)	πεπλεύκᾰτον	πεπλεύκᾰτον	πεπλεύκᾰμεν	πεπλεύκᾰτε	πεπλεύκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	πεπλεύκω	πεπλεύκῃς	πεπλεύκῃ	πεπλεύκητον	πεπλεύκητον	πεπλεύκωμεν	πεπλεύκητε	πεπλεύκωσῐ(ν)
	optative	πεπλεύκοιμῐ, πεπλευκοίην	πεπλεύκοις, πεπλευκοίης	πεπλεύκοι, πεπλευκοίη	πεπλεύκοιτον	πεπλευκοίτην	πεπλεύκοιμεν	πεπλεύκοιτε	πεπλεύκοιεν
	imperative		πέπλευκε	πεπλευκέτω	πεπλεύκετον	πεπλευκέτων		πεπλεύκετε	πεπλευκόντων
middle/ passive	indicative	πέπλευσμαι	πέπλευσαι	πέπλευσται	πέπλευσθον	πέπλευσθον	πεπλεύσμεθᾰ	πέπλευσθε	πεπλεύσᾰται
	subjunctive	πεπλευσμένος ὦ	πεπλευσμένος ᾖς	πεπλευσμένος ᾖ	πεπλευσμένω ἦτον	πεπλευσμένω ἦτον	πεπλευσμένοι ὦμεν	πεπλευσμένοι ἦτε	πεπλευσμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	πεπλευσμένος εἴην	πεπλευσμένος εἴης	πεπλευσμένος εἴη	πεπλευσμένοι εἴητον/εἶτον	πεπλευσμένω εἰήτην/εἴτην	πεπλευσμένοι εἴημεν/εἶμεν	πεπλευσμένοι εἴητε/εἶτε	πεπλευσμένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		πέπλευσο	πεπλεύσθω	πέπλευσθον	πεπλεύσθων		πέπλευσθε	πεπλεύσθων
		active				middle/passive
infinitive		πεπλευκέναι				πεπλεῦσθαι
participle	m	πεπλευκώς				πεπλευσμένος
	f	πεπλευκυῖᾰ				πεπλευσμένη
	n	πεπλευκός				πεπλευσμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

ἀποπλέω (apopléō, “to set sail, to depart”)
περίπλους (períplous)
πλοῖον (ploîon, “ship”)

References

πλέω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
πλέω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
πλέω in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
πλέω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
πλέω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
πλέω in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
G4126 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979

Greek

Etymology

From Ancient Greek πλέω (pléō)

Verb

πλέω • (pléo) (simple past έπλευσα, passive -)

sail (in a boat)
float
(figuratively) to be happy, serene and contented
(figuratively) to be too large (of shoes, clothing, etc)

Conjugation

πλέω

	Active voice ➤
Indicative mood ➤	Imperfective aspect ➤	Perfective aspect ➤
Non-past tenses ➤	Present ➤	Dependent ➤
1 sg	πλέω	πλεύσω
2 sg	πλέεις	πλεύσεις
3 sg	πλέει	πλεύσει

1 pl	πλέουμε[-ομε]	πλεύσουμε[-ομε]
2 pl	πλέετε	πλεύσετε
3 pl	πλέουν(ε)	πλεύσουν(ε)

Past tenses ➤	Imperfect ➤	Simple past ➤
1 sg	έπλεα	έπλευσα
2 sg	έπλεες	έπλευσες
3 sg	έπλεε	έπλευσε

1 pl	πλέαμε	πλεύσαμε
2 pl	πλέατε	πλεύσατε
3 pl	έπλεαν, πλέαν(ε)	έπλευσαν, πλεύσαν(ε)

Future tenses ➤	Continuous ➤	Simple ➤
1 sg	θα πλέω ➤	θα πλεύσω ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl	θα πλέεις, …	θα πλεύσεις, …

	Perfect aspect ➤
Present perfect ➤	έχω, έχεις, … πλεύσει
Past perfect ➤	είχα, είχες, … πλεύσει
Future perfect ➤	θα έχω, θα έχεις, … πλεύσει

Subjunctive mood ➤	Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας, όταν, …).

Imperative mood ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect
2 sg	πλέε	πλεύσε
2 pl	πλέετε	πλεύστε

Other forms
Active present participle ➤	πλέοντας ➤
Active perfect participle ➤	έχοντας πλεύσει ➤
Passive perfect particple ➤	—

Nonfinite form ➤	πλεύσει


Notes	• (…) optional or informal. […] rare. {…} learned, archaic. • Multiple forms are shown in order of reducing frequency. • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Related terms

αναπλέω (anapléo, “to sail out to sea, to sail up river”)
αποπλέω (apopléo, “to set sail, to depart”)
πλοίο n (ploío, “ship”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.