περιμένω

Ancient Greek

Etymology

From περῐ- (peri-) +‎ μένω (ménō)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pe.ri.mé.nɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pɛ.riˈmɛ.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pe.riˈme.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pe.riˈme.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pe.riˈme.no/

Verb

περῐμένω • (periménō)

I wait for, await
I require
I expect
I endure, put up with something

Descendants

Greek: περιμένω (periménō)

References

περιμένω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
περιμένω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
G4037 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979

Greek

Verb

περιμένω • (periméno) (simple past περίμεινα, passive -)

wait, wait for
expect

Conjugation

περιμένω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	περιμένω	περίμενα	θα περιμένω	να περιμένω
2s	περιμένεις	περίμενες	θα περιμένεις	να περιμένεις	περίμενε
3s	περιμένει	περίμενε	θα περιμένει	να περιμένει

1p	περιμένουμε, περιμένομε	περιμέναμε	θα περιμένουμε, περιμένομε	να περιμένουμε, περιμένομε
2p	περιμένετε	περιμένατε	θα περιμένετε	να περιμένετε	περιμένετε
3p	περιμένουν, περιμένουνε	περίμεναν, περιμέναν, περιμένανε	θα περιμένουν, περιμένουνε	να περιμένουν, περιμένουνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	περιμείνω	περίμεινα	θα περιμείνω	να περιμείνω
2s	περιμείνεις	περίμεινες	θα περιμείνεις	να περιμείνεις	περίμεινε
3s	περιμείνει	περίμεινε	θα περιμείνει	να περιμείνει

1p	περιμείνουμε, περιμείνομε	περιμείναμε	θα περιμείνουμε, περιμείνομε	να περιμείνουμε, περιμείνομε
2p	περιμείνετε	περιμείνατε	θα περιμείνετε	να περιμείνετε	περιμείνετε
3p	περιμείνουν, περιμείνουνε	περίμειναν, περιμείναν, περιμείνανε	θα περιμείνουν, περιμείνουνε	να περιμείνουν, περιμείνουνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω περιμείνει	είχα περιμείνει	θα έχω περιμείνει	να έχω περιμείνει
2s	έχεις περιμείνει	είχες περιμείνει	θα έχεις περιμείνει	να έχεις περιμείνει
3s	έχει περιμείνει	είχε περιμείνει	θα έχει περιμείνει	να έχει περιμείνει

1p	έχουμε περιμείνει	είχαμε περιμείνει	θα έχουμε περιμείνει	να έχουμε περιμείνει
2p	έχετε περιμείνει	είχατε περιμείνει	θα έχετε περιμείνει	να έχετε περιμείνει
3p	έχουν περιμείνει	είχαν περιμείνει	θα έχουν περιμείνει	να έχουν περιμείνει

	Participle:	περιμένοντας	Non-finite ^‡	περιμείνει	178, 1a

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

Related terms

see: μένω (méno, “to stay, to remain”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.