πεπεισμένος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pe.peːz.mé.nos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pɛ.pizˈmɛ.nos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pe.pizˈme.nos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pe.pizˈme.nos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pe.pizˈme.nos/

Participle

πεπεισμένος • (pepeisménos) m (feminine πεπεισμένη, neuter πεπεισμένον)

perfect mediopassive participle of πείθομαι (peíthomai)

Declension

First and second declension of πεπεισμένος; πεπεισμένη; πεπεισμένον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	πεπεισμένος pepeisménos	πεπεισμένη pepeisménē	πεπεισμένον pepeisménon	πεπεισμένω pepeisménō	πεπεισμένᾱ pepeisménā	πεπεισμένω pepeisménō	πεπεισμένοι pepeisménoi	πεπεισμέναι pepeisménai	πεπεισμένᾰ pepeisména
Genitive	πεπεισμένου pepeisménou	πεπεισμένης pepeisménēs	πεπεισμένου pepeisménou	πεπεισμένοιν pepeisménoin	πεπεισμέναιν pepeisménain	πεπεισμένοιν pepeisménoin	πεπεισμένων pepeisménōn	πεπεισμένων pepeisménōn	πεπεισμένων pepeisménōn
Dative	πεπεισμένῳ pepeisménōi	πεπεισμένῃ pepeisménēi	πεπεισμένῳ pepeisménōi	πεπεισμένοιν pepeisménoin	πεπεισμέναιν pepeisménain	πεπεισμένοιν pepeisménoin	πεπεισμένοις pepeisménois	πεπεισμέναις pepeisménais	πεπεισμένοις pepeisménois
Accusative	πεπεισμένον pepeisménon	πεπεισμένην pepeisménēn	πεπεισμένον pepeisménon	πεπεισμένω pepeisménō	πεπεισμένᾱ pepeisménā	πεπεισμένω pepeisménō	πεπεισμένους pepeisménous	πεπεισμένᾱς pepeisménās	πεπεισμένᾰ pepeisména
Vocative	πεπεισμένε pepeisméne	πεπεισμένη pepeisménē	πεπεισμένον pepeisménon	πεπεισμένω pepeisménō	πεπεισμένᾱ pepeisménā	πεπεισμένω pepeisménō	πεπεισμένοι pepeisménoi	πεπεισμέναι pepeisménai	πεπεισμένᾰ pepeisména
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	—			—			—
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Greek

Alternative forms

πεισμένος (peisménos) (more common)

Etymology

From Koine Greek πεπεισμένος (pepeisménos). Formal Perfect participle of πείθομαι (peíthomai), passive voice of πείθω. Retains ancient reduplication.

Pronunciation

IPA^(key): /pepiˈzmenos/
Hyphenation: πε‧πει‧σμέ‧νος

Participle

πεπεισμένος • (pepeisménos) m (perfect, feminine πεπεισμένη, neuter πεπεισμένο)

(learned, archaic, Katharevousa) convinced, persuaded

Είναι πεισμένη ότι θα την παντρευτεί. Εγώ όμως είμαι απολύτως πεπεισμένη ότι είναι ψεύτης.
Eínai peisméni óti tha tin pantrefteí. Egó ómos eímai apolýtos pepeisméni óti eínai pséftis.
She is induced to belive that he will marry her. But I am absolutely convinced that he is a liar.

Declension

positive forms of πεπεισμένος

number case / gender	singular			plural
number case / gender	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	πεπεισμένος	πεπεισμένη	πεπεισμένο	πεπεισμένοι	πεπεισμένες	πεπεισμένα
genitive	πεπεισμένου	πεπεισμένης	πεπεισμένου	πεπεισμένων	πεπεισμένων	πεπεισμένων
accusative	πεπεισμένο	πεπεισμένη	πεπεισμένο	πεπεισμένους	πεπεισμένες	πεπεισμένα
vocative	πεπεισμένε	πεπεισμένη	πεπεισμένο	πεπεισμένοι	πεπεισμένες	πεπεισμένα

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.