πανάρχαιος

Greek

Etymology

From παν- (pan-, “very”) +‎ αρχαίος (archaíos, “old”)

Adjective

πανάρχαιος • (panárchaios) m (feminine πανάρχαιη or πανάρχαια, neuter πανάρχαιο)

extremely old, very ancient

Declension

positive forms of πανάρχαιος

number case / gender	singular			plural
number case / gender	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	πανάρχαιος	πανάρχαιη / πανάρχαια	πανάρχαιο	πανάρχαιοι	πανάρχαιες	πανάρχαια
genitive	πανάρχαιου	πανάρχαιης / πανάρχαιας	πανάρχαιου	πανάρχαιων	πανάρχαιων	πανάρχαιων
accusative	πανάρχαιο	πανάρχαιη / πανάρχαια	πανάρχαιο	πανάρχαιους	πανάρχαιες	πανάρχαια
vocative	πανάρχαιε	πανάρχαιη / πανάρχαια	πανάρχαιο	πανάρχαιοι	πανάρχαιες	πανάρχαια

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.