πίνω

Ancient Greek

Alternative forms

πώνω (pṓnō) – Doric, Aeolic

Etymology

From Proto-Indo-European *peh₃-. Cognates include Sanskrit पिबति (pibati) and Latin pōtō and bibō.

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pǐː.nɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈpi.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈpi.no/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ˈpi.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈpi.no/

Verb

πῑ́νω • (pī́nō)

I drink
- 424 BCE, Aristophanes, The Knights 1289
- 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 4.172
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 2.825
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 4.346
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 8.232
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 9.469
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 16.226
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 4.220
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 11.96
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 14.112
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 15.391
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 17.225
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 19.62
- 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 22.11
- 522 BCE – 443 BCE, Pindar, Olympian Ode 6.86
- 380 BCE, Plato, Gorgias 467c
- 380 BCE, Plato, The Republic 417a
- 406 BCE, Sophocles, Oedipus at Colonus 622
- 6th century BC, Theognis of Megara, Elegies 959
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Anabasis 6.1.4
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Cyropaedia 4.5.4
1. (absolute)
  - 620 BCE – 500 BCE, Alcaeus of Mytilene, Collected Works 20
  - 519 BCE – 422 BCE, Cratinus, Collected Works 124
  - 480 BCE – 406 BCE, Euripides, Cyclops 536
  - 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 13.493
  - 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 24.476
  - 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 2.305
  - 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 5.94
  - 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 6.249
  - 428 BCE – 347 BCE, Plato, Laws 775b
  - 428 BCE – 347 BCE, Plato, Phaedo 117c
  - 385 BCE – 380 BCE, Plato, Symposium 176e
  - 556 BCE – 468 BCE, Simonides, Collected Works 14
  - 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Cyropaedia 1.3.9
  - 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Cyropaedia 8.3.41
2. (figuratively)
  - 458 BCE, Aeschylus, The Eumenides 979
  - 467 BCE, Aeschylus, Seven Against Thebes 736
  - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 3.117
  - 460 BCE – 420 BCE, Herodotus, Histories 4.198
  - 125 CE – 200 CE, Lucian, The Downward Journey or The Tyrant 27
  - 429 BCE, Sophocles, Oedipus the King 1401
  - 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Symposium 2.25
I carouse
- 170 CE – 250 CE, Philostratus, Gym. 54

Inflection

Present: πῑ́νω, πῑ́νομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πῑ́νω	πῑ́νεις	πῑ́νει	πῑ́νετον	πῑ́νετον	πῑ́νομεν	πῑ́νετε	πῑ́νουσῐ(ν)
	subjunctive	πῑ́νω	πῑ́νῃς	πῑ́νῃ	πῑ́νητον	πῑ́νητον	πῑ́νωμεν	πῑ́νητε	πῑ́νωσῐ(ν)
	optative	πῑ́νοιμῐ	πῑ́νοις	πῑ́νοι	πῑ́νοιτον	πῑνοίτην	πῑ́νοιμεν	πῑ́νοιτε	πῑ́νοιεν
	imperative		πῖνε	πῑνέτω	πῑ́νετον	πῑνέτων		πῑ́νετε	πῑνόντων
middle/ passive	indicative	πῑ́νομαι	πῑ́νῃ, πῑ́νει	πῑ́νεται	πῑ́νεσθον	πῑ́νεσθον	πῑνόμεθᾰ	πῑ́νεσθε	πῑ́νονται
	subjunctive	πῑ́νωμαι	πῑ́νῃ	πῑ́νηται	πῑ́νησθον	πῑ́νησθον	πῑνώμεθᾰ	πῑ́νησθε	πῑ́νωνται
	optative	πῑνοίμην	πῑ́νοιο	πῑ́νοιτο	πῑ́νοισθον	πῑνοίσθην	πῑνοίμεθᾰ	πῑ́νοισθε	πῑ́νοιντο
	imperative		πῑ́νου	πῑνέσθω	πῑ́νεσθον	πῑνέσθων		πῑ́νεσθε	πῑνέσθων
		active				middle/passive
infinitive		πῑ́νειν				πῑ́νεσθαι
participle	m	πῑ́νων				πῑνόμενος
	f	πῑ́νουσᾰ				πῑνομένη
	n	πῖνον				πῑνόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: πῑ́ομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	πῑ́ομαι	πῑ́ῃ, πῑ́ει	πῑ́εται	πῑ́εσθον	πῑ́εσθον	πῑόμεθᾰ	πῑ́εσθε	πῑ́ονται
	subjunctive	πῑ́ωμαι	πῑ́ῃ	πῑ́ηται	πῑ́ησθον	πῑ́ησθον	πῑώμεθᾰ	πῑ́ησθε	πῑ́ωνται
	optative	πῑοίμην	πῑ́οιο	πῑ́οιτο	πῑ́οισθον	πῑοίσθην	πῑοίμεθᾰ	πῑ́οισθε	πῑ́οιντο
	imperative		πῑ́ου	πῑέσθω	πῑ́εσθον	πῑέσθων		πῑ́εσθε	πῑέσθων
						middle/passive
infinitive						πῑ́εσθαι
participle	m					πῑόμενος
	f					πῑομένη
	n					πῑόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: πώνω, πώνομαι (Aeolic, Doric)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πώνω	πώνεις	πώνει	πώνετον	πώνετον	πώνομεν	πώνετε	πώνουσῐ(ν)
	subjunctive	πώνω	πώνῃς	πώνῃ	πώνητον	πώνητον	πώνωμεν	πώνητε	πώνωσῐ(ν)
	optative	πώνοιμῐ	πώνοις	πώνοι	πώνοιτον	πωνοίτην	πώνοιμεν	πώνοιτε	πώνοιεν
	imperative		πῶνε	πωνέτω	πώνετον	πωνέτων		πώνετε	πωνόντων
middle/ passive	indicative	πώνομαι	πώνῃ, πώνει	πώνεται	πώνεσθον	πώνεσθον	πωνόμεθᾰ	πώνεσθε	πώνονται
	subjunctive	πώνωμαι	πώνῃ	πώνηται	πώνησθον	πώνησθον	πωνώμεθᾰ	πώνησθε	πώνωνται
	optative	πωνοίμην	πώνοιο	πώνοιτο	πώνοισθον	πωνοίσθην	πωνοίμεθᾰ	πώνοισθε	πώνοιντο
	imperative		πώνου	πωνέσθω	πώνεσθον	πωνέσθων		πώνεσθε	πωνέσθων
		active				middle/passive
infinitive		πώνειν				πώνεσθαι
participle	m	πώνων				πωνόμενος
	f	πώνουσᾰ				πωνομένη
	n	πῶνον				πωνόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἔπῑνον, ἐπῑνόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔπῑνον	ἔπῑνες	ἔπῑνε(ν)	ἐπῑ́νετον	ἐπῑνέτην	ἐπῑ́νομεν	ἐπῑ́νετε	ἔπῑνον
middle/ passive	indicative	ἐπῑνόμην	ἐπῑ́νου	ἐπῑ́νετο	ἐπῑ́νεσθον	ἐπῑνέσθην	ἐπῑνόμεθᾰ	ἐπῑ́νεσθε	ἐπῑ́νοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: πίνεσκον, πινεσκόμην (Ionic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πίνεσκον	πίνεσκες	πίνεσκε(ν)	πινέσκετον	πινεσκέτην	πινέσκομεν	πινέσκετε	πίνεσκον
middle/ passive	indicative	πινεσκόμην	πινέσκου	πινέσκετο	πινέσκεσθον	πινεσκέσθην	πινεσκόμεθᾰ	πινέσκεσθε	πινέσκοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: πῑ́ομαι, ποθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	πῑ́ομαι	πῑ́ῃ, πῑ́ει	πῑ́εται	πῑ́εσθον	πῑ́εσθον	πῑόμεθᾰ	πῑ́εσθε	πῑ́ονται
middle	optative	πῑοίμην	πῑ́οιο	πῑ́οιτο	πῑ́οισθον	πῑοίσθην	πῑοίμεθᾰ	πῑ́οισθε	πῑ́οιντο
passive	indicative	ποθήσομαι	ποθήσῃ	ποθήσεται	ποθήσεσθον	ποθήσεσθον	ποθησόμεθᾰ	ποθήσεσθε	ποθήσονται
passive	optative	ποθησοίμην	ποθήσοιο	ποθήσοιτο	ποθήσοισθον	ποθησοίσθην	ποθησοίμεθᾰ	ποθήσοισθε	ποθήσοιντο
					middle		passive
infinitive					πῑ́εσθαι		ποθήσεσθαι
participle	m				πῑόμενος		ποθησόμενος
	f				πῑομένη		ποθησομένη
	n				πῑόμενον		ποθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: πῐ́ομαι, ποθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	πῐ́ομαι	πῐ́ῃ, πῐ́ει	πῐ́εται	πῐ́εσθον	πῐ́εσθον	πῐόμεθᾰ	πῐ́εσθε	πῐ́ονται
middle	optative	πῐοίμην	πῐ́οιο	πῐ́οιτο	πῐ́οισθον	πῐοίσθην	πῐοίμεθᾰ	πῐ́οισθε	πῐ́οιντο
passive	indicative	ποθήσομαι	ποθήσῃ	ποθήσεται	ποθήσεσθον	ποθήσεσθον	ποθησόμεθᾰ	ποθήσεσθε	ποθήσονται
passive	optative	ποθησοίμην	ποθήσοιο	ποθήσοιτο	ποθήσοισθον	ποθησοίσθην	ποθησοίμεθᾰ	ποθήσοισθε	ποθήσοιντο
					middle		passive
infinitive					πῐ́εσθαι		ποθήσεσθαι
participle	m				πῐόμενος		ποθησόμενος
	f				πῐομένη		ποθησομένη
	n				πῐόμενον		ποθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: πῐέομαι, ποθήσομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	πῐέομαι	πῐέῃ, πῐέει	πῐέεται	πῐέεσθον	πῐέεσθον	πῐεόμεθᾰ	πῐέεσθε	πῐέονται
middle	optative	πῐεοίμην	πῐέοιο	πῐέοιτο	πῐέοισθον	πῐεοίσθην	πῐεοίμεθᾰ	πῐέοισθε	πῐέοιντο
passive	indicative	ποθήσομαι	ποθήσῃ	ποθήσεται	ποθήσεσθον	ποθήσεσθον	ποθησόμεθᾰ	ποθήσεσθε	ποθήσονται
passive	optative	ποθησοίμην	ποθήσοιο	ποθήσοιτο	ποθήσοισθον	ποθησοίσθην	ποθησοίμεθᾰ	ποθήσοισθε	ποθήσοιντο
					middle		passive
infinitive					πῐέεσθαι		ποθήσεσθαι
participle	m				πῐεόμενος		ποθησόμενος
	f				πῐεομένη		ποθησομένη
	n				πῐεόμενον		ποθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: πῐοῦμαι, ποθήσομαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	πῐοῦμαι	πῐῇ	πῐεῖται	πῐεῖσθον	πῐεῖσθον	πῐούμεθᾰ	πῐεῖσθε	πῐοῦνται
middle	optative	πῐοίμην	πῐοῖο	πῐοῖτο	πῐοῖσθον	πῐοίσθην	πῐοίμεθᾰ	πῐοῖσθε	πῐοῖντο
passive	indicative	ποθήσομαι	ποθήσῃ	ποθήσεται	ποθήσεσθον	ποθήσεσθον	ποθησόμεθᾰ	ποθήσεσθε	ποθήσονται
passive	optative	ποθησοίμην	ποθήσοιο	ποθήσοιτο	ποθήσοισθον	ποθησοίσθην	ποθησοίμεθᾰ	ποθήσοισθε	ποθήσοιντο
					middle		passive
infinitive					πῐεῖσθαι		ποθήσεσθαι
participle	m				πῐούμενος		ποθησόμενος
	f				πῐουμένη		ποθησομένη
	n				πῐούμενον		ποθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔπῐον, ἐπῐόμην, ἐπόθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔπῐον	ἔπῐες	ἔπῐε(ν)	ἐπῐ́ετον	ἐπῐέτην	ἐπῐ́ομεν	ἐπῐ́ετε	ἔπῐον
	subjunctive	πῐ́ω	πῐ́ῃς	πῐ́ῃ	πῐ́ητον	πῐ́ητον	πῐ́ωμεν	πῐ́ητε	πῐ́ωσῐ(ν)
	optative	πῐ́οιμῐ	πῐ́οις	πῐ́οι	πῐ́οιτον	πῐοίτην	πῐ́οιμεν	πῐ́οιτε	πῐ́οιεν
	imperative		πῐ́ε	πῐέτω	πῐ́ετον	πῐέτων		πῐ́ετε	πῐόντων
middle	indicative	ἐπῐόμην	ἐπῐ́ου	ἐπῐ́ετο	ἐπῐ́εσθον	ἐπῐέσθην	ἐπῐόμεθᾰ	ἐπῐ́εσθε	ἐπῐ́οντο
	subjunctive	πῐ́ωμαι	πῐ́ῃ	πῐ́ηται	πῐ́ησθον	πῐ́ησθον	πῐώμεθᾰ	πῐ́ησθε	πῐ́ωνται
	optative	πῐοίμην	πῐ́οιο	πῐ́οιτο	πῐ́οισθον	πῐοίσθην	πῐοίμεθᾰ	πῐ́οισθε	πῐ́οιντο
	imperative		πῐοῦ	πῐέσθω	πῐ́εσθον	πῐέσθων		πῐ́εσθε	πῐέσθων
passive	indicative	ἐπόθην	ἐπόθης	ἐπόθη	ἐπόθητον	ἐποθήτην	ἐπόθημεν	ἐπόθητε	ἐπόθησᾰν
	subjunctive	ποθῶ	ποθῇς	ποθῇ	ποθῆτον	ποθῆτον	ποθῶμεν	ποθῆτε	ποθῶσῐ(ν)
	optative	ποθείην	ποθείης	ποθείη	ποθεῖτον, ποθείητον	ποθείτην, ποθειήτην	ποθεῖμεν, ποθείημεν	ποθεῖτε, ποθείητε	ποθεῖεν, ποθείησᾰν
	imperative		πόθητῐ	ποθήτω	πόθητον	ποθήτων		πόθητε	ποθέντων
		active			middle		passive
infinitive		πῐεῖν			πῐέσθαι		ποθῆναι
participle	m	πῐών			πῐόμενος		ποθείς
	f	πῐοῦσᾰ			πῐομένη		ποθεῖσᾰ
	n	πῐόν			πῐόμενον		ποθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: πῐ́ον, πῐόμην, πόθην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πῐ́ον	πῐ́ες	πῐ́ε(ν)	πῐ́ετον	πῐέτην	πῐ́ομεν	πῐ́ετε	πῐ́ον
	subjunctive	πῐ́ω	πῐ́ῃς	πῐ́ῃ	πῐ́ητον	πῐ́ητον	πῐ́ωμεν	πῐ́ητε	πῐ́ωσῐ(ν)
	optative	πῐ́οιμῐ	πῐ́οις	πῐ́οι	πῐ́οιτον	πῐοίτην	πῐ́οιμεν	πῐ́οιτε	πῐ́οιεν
	imperative		πῐ́ε	πῐέτω	πῐ́ετον	πῐέτων		πῐ́ετε	πῐόντων
middle	indicative	πῐόμην	πῐ́ου	πῐ́ετο	πῐ́εσθον	πῐέσθην	πῐόμεθᾰ	πῐ́εσθε	πῐ́οντο
	subjunctive	πῐ́ωμαι	πῐ́ῃ	πῐ́ηται	πῐ́ησθον	πῐ́ησθον	πῐώμεθᾰ	πῐ́ησθε	πῐ́ωνται
	optative	πῐοίμην	πῐ́οιο	πῐ́οιτο	πῐ́οισθον	πῐοίσθην	πῐοίμεθᾰ	πῐ́οισθε	πῐ́οιντο
	imperative		πῐοῦ	πῐέσθω	πῐ́εσθον	πῐέσθων		πῐ́εσθε	πῐέσθων
passive	indicative	πόθην	πόθης	πόθη	πόθητον	ποθήτην	πόθημεν	πόθητε	πόθησᾰν
	subjunctive	ποθῶ	ποθῇς	ποθῇ	ποθῆτον	ποθῆτον	ποθῶμεν	ποθῆτε	ποθῶσῐ(ν)
	optative	ποθείην	ποθείης	ποθείη	ποθεῖτον, ποθείητον	ποθείτην, ποθειήτην	ποθεῖμεν, ποθείημεν	ποθεῖτε, ποθείητε	ποθεῖεν, ποθείησᾰν
	imperative		πόθητῐ	ποθήτω	πόθητον	ποθήτων		πόθητε	ποθέντων
		active			middle		passive
infinitive		πῐεῖν			πῐέσθαι		ποθῆναι
participle	m	πῐών			πῐόμενος		ποθείς
	f	πῐοῦσᾰ			πῐομένη		ποθεῖσᾰ
	n	πῐόν			πῐόμενον		ποθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: πέπωκᾰ, πέπομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	πέπωκᾰ	πέπωκᾰς	πέπωκε(ν)	πεπώκᾰτον	πεπώκᾰτον	πεπώκᾰμεν	πεπώκᾰτε	πεπώκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	πεπώκω	πεπώκῃς	πεπώκῃ	πεπώκητον	πεπώκητον	πεπώκωμεν	πεπώκητε	πεπώκωσῐ(ν)
	optative	πεπώκοιμῐ, πεπωκοίην	πεπώκοις, πεπωκοίης	πεπώκοι, πεπωκοίη	πεπώκοιτον	πεπωκοίτην	πεπώκοιμεν	πεπώκοιτε	πεπώκοιεν
	imperative		πέπωκε	πεπωκέτω	πεπώκετον	πεπωκέτων		πεπώκετε	πεπωκόντων
middle/ passive	indicative	πέπομαι	πέποσαι	πέποται	πέποσθον	πέποσθον	πεπόμεθᾰ	πέποσθε	πέπονται
	subjunctive	πεπομένος ὦ	πεπομένος ᾖς	πεπομένος ᾖ	πεπομένω ἦτον	πεπομένω ἦτον	πεπομένοι ὦμεν	πεπομένοι ἦτε	πεπομένοι ὦσῐ(ν)
	optative	πεπομένος εἴην	πεπομένος εἴης	πεπομένος εἴη	πεπομένοι εἴητον/εἶτον	πεπομένω εἰήτην/εἴτην	πεπομένοι εἴημεν/εἶμεν	πεπομένοι εἴητε/εἶτε	πεπομένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		πέποσο	πεπόσθω	πέποσθον	πεπόσθων		πέποσθε	πεπόσθων
		active				middle/passive
infinitive		πεπωκέναι				πεπόσθαι
participle	m	πεπωκώς				πεπομένος
	f	πεπωκυῖᾰ				πεπομένη
	n	πεπωκός				πεπομένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

Terms derived from πίνω (pínō)

ἀμετροπότης (ametropótēs)
ἀνᾰπίνω (anapínō)
ἀντῐπίνω (antipínō)
ἀποπίνω (apopínō)
ἄποτος (ápotos)
βρᾰχύποτος (brakhúpotos)
γάποτος (gápotos)
δῐᾰπίνω (diapínō)
δύσποτος (dúspotos)
ἐκπίνω (ekpínō)
ἐμπίνω (empínō)

ἐπῐπίνω (epipínō)
εὔποτος (eúpotos)
ζωροπότης (zōropótēs)
ἡδυπότης (hēdupótēs)
ἡδύποτος (hēdúpotos)
θερείποτος (thereípotos)
κᾰτᾰπίνω (katapínō)
λαβροποτέω (labropotéō)
μετᾰπίνω (metapínō)
μετριοπότης (metriopótēs)
νεόποτος (neópotos)

ὀλῐγόποτος (oligópotos)
περίποτος (perípotos)
πολύποτος (polúpotos)
προπίνω (propínō)
προσπίνω (prospínō)
σεμνόποτος (semnópotos)
σῠμπίνω (sumpínō)
ὑπερπίνω (huperpínō)
ὑποπίνω (hupopínō)
φῐλοπότης (philopótēs)
ψῡχοπότης (psūkhopótēs)

Related terms

πῐπίσκω (pipískō)
πιστῐκός (pistikós)
ποτέος (potéos)
πότημᾰ (pótēma)

ποτήρ (potḗr)
ποτήρῐον (potḗrion)
ποτής (potḗs)
πότης (pótēs)
ποτῐκός (potikós)

πότῐμος (pótimos)
ποτός (potós)
πότος (pótos)
πῶμᾰ (pôma)

Descendants

Greek: πίνω (píno)

References

πίνω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
πίνω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
πίνω in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
πίνω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Bauer, Walter et al. (2001) A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
πίνω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
πίνω in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
G4095 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979

Greek

Etymology

From Ancient Greek πῑ́νω (pī́nō).

Pronunciation

IPA^(key): /ˈpi.no/
Hyphenation: πί‧νω

Verb

πίνω • (píno) (simple past ήπια, passive πίνομαι)

drink (water, coffee, beers, etc)
toast (drink someone's health)
drink (I am a drinker of alcoholic drinks)
(colloquial) smoke tobacco, use drugs

Conjugation

πίνω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	πίνω	έπινα	θα πίνω	να πίνω
2s	πίνεις	έπινες	θα πίνεις	να πίνεις	πίνε
3s	πίνει	έπινε	θα πίνει	να πίνει

1p	πίνουμε, πίνομε	πίναμε	θα πίνουμε, πίνομε	να πίνουμε, πίνομε
2p	πίνετε	πίνατε	θα πίνετε	να πίνετε	πίνετε
3p	πίνουν, πίνουνε	έπιναν, πίναν, πίνανε	θα πίνουν, πίνουνε	να πίνουν, πίνουνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	πιω	ήπια	θα πιω	να πιω
2s	πιεις	ήπιες	θα πιεις	να πιεις	πιες
3s	πιει	ήπιε	θα πιει	να πιει

1p	πιούμε	ήπιαμε	θα πιούμε	να πιούμε
2p	πιείτε	ήπιατε	θα πιείτε	να πιείτε	πιείτε, πιέτε, πιέστε
3p	πιουν, πιούνε	ήπιαν, ήπιανε	θα πιουν, πιούνε	να πιουν, πιούνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω πιει	είχα πιει	θα έχω πιει	να έχω πιει
2s	έχεις πιει	είχες πιει	θα έχεις πιει	να έχεις πιει
3s	έχει πιει	είχε πιει	θα έχει πιει	να έχει πιει

1p	έχουμε πιει	είχαμε πιει	θα έχουμε πιει	να έχουμε πιει
2p	έχετε πιει	είχατε πιει	θα έχετε πιει	να έχετε πιει
3p	έχουν πιει	είχαν πιει	θα έχουν πιει	να έχουν πιει

	Participle:	πίνοντας	Non-finite ^‡	πιει	194, 1e

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.