μυστικός

Ancient Greek

Etymology

From μῠ́στης (mústēs, “one who has been initiated”) +‎ -ῐκός (-ikós).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /mys.ti.kós/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /mys.tiˈkos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /mys.tiˈkos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /mys.tiˈkos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /mis.tiˈkos/

Adjective

μῠστῐκός • (mustikós) m (feminine μῠστῐκή, neuter μῠστῐκόν); first/second declension

secret, mystic

Inflection

First and second declension of μῠστῐκός; μῠστῐκή; μῠστῐκόν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	μῠστῐκός mustikós	μῠστῐκή mustikḗ	μῠστῐκόν mustikón	μῠστῐκώ mustikṓ	μῠστῐκᾱ́ mustikā́	μῠστῐκώ mustikṓ	μῠστῐκοί mustikoí	μῠστῐκαί mustikaí	μῠστῐκᾰ́ mustiká
Genitive	μῠστῐκοῦ mustikoû	μῠστῐκῆς mustikês	μῠστῐκοῦ mustikoû	μῠστῐκοῖν mustikoîn	μῠστῐκαῖν mustikaîn	μῠστῐκοῖν mustikoîn	μῠστῐκῶν mustikôn	μῠστῐκῶν mustikôn	μῠστῐκῶν mustikôn
Dative	μῠστῐκῷ mustikôi	μῠστῐκῇ mustikêi	μῠστῐκῷ mustikôi	μῠστῐκοῖν mustikoîn	μῠστῐκαῖν mustikaîn	μῠστῐκοῖν mustikoîn	μῠστῐκοῖς mustikoîs	μῠστῐκαῖς mustikaîs	μῠστῐκοῖς mustikoîs
Accusative	μῠστῐκόν mustikón	μῠστῐκήν mustikḗn	μῠστῐκόν mustikón	μῠστῐκώ mustikṓ	μῠστῐκᾱ́ mustikā́	μῠστῐκώ mustikṓ	μῠστῐκούς mustikoús	μῠστῐκᾱ́ς mustikā́s	μῠστῐκᾰ́ mustiká
Vocative	μῠστῐκέ mustiké	μῠστῐκή mustikḗ	μῠστῐκόν mustikón	μῠστῐκώ mustikṓ	μῠστῐκᾱ́ mustikā́	μῠστῐκώ mustikṓ	μῠστῐκοί mustikoí	μῠστῐκαί mustikaí	μῠστῐκᾰ́ mustiká
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	μῠστῐκῶς mustikôs			μῠστῐκώτερος mustikṓteros			μῠστῐκώτᾰτος mustikṓtatos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Descendants

Latin: mysticus

References

μυστικός in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
μυστικός in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
μυστικός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
μυστικός in Trapp, Erich, et al. (1994–2007) Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts [the Lexicon of Byzantine Hellenism, Particularly the 9th–12th Centuries], Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language‎, London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- initiatory idem, page 441.
- mystery idem, page 549.
- mystic idem, page 549.
mystic in The Century Dictionary, The Century Co., New York, 1911

Greek

Adjective

μυστικός • (mystikós) m (feminine μυστική, neuter μυστικό)

mystic, secret, clandestine, hidden, private

Declension

positive forms of μυστικός

number case / gender	singular			plural
number case / gender	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	μυστικός	μυστική	μυστικό	μυστικοί	μυστικές	μυστικά
genitive	μυστικού	μυστικής	μυστικού	μυστικών	μυστικών	μυστικών
accusative	μυστικό	μυστική	μυστικό	μυστικούς	μυστικές	μυστικά
vocative	μυστικέ	μυστική	μυστικό	μυστικοί	μυστικές	μυστικά
derivations	comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο μυστικός, etc.) relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο μυστικός (o pio mystikós), etc.)

degrees of comparison by suffixation

comparative	singular			plural
comparative	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	μυστικότερος	μυστικότερη	μυστικότερο	μυστικότεροι	μυστικότερες	μυστικότερα
genitive	μυστικότερου	μυστικότερης	μυστικότερου	μυστικότερων	μυστικότερων	μυστικότερων
accusative	μυστικότερο	μυστικότερη	μυστικότερο	μυστικότερους	μυστικότερες	μυστικότερα
vocative	μυστικότερε	μυστικότερη	μυστικότερο	μυστικότεροι	μυστικότερες	μυστικότερα
derivations	relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο μυστικότερος", etc)
absolute superlative	singular			plural
absolute superlative	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	μυστικότατος	μυστικότατη	μυστικότατο	μυστικότατοι	μυστικότατες	μυστικότατα
genitive	μυστικότατου	μυστικότατης	μυστικότατου	μυστικότατων	μυστικότατων	μυστικότατων
accusative	μυστικότατο	μυστικότατη	μυστικότατο	μυστικότατους	μυστικότατες	μυστικότατα
vocative	μυστικότατε	μυστικότατη	μυστικότατο	μυστικότατοι	μυστικότατες	μυστικότατα

Synonyms

κρυφός (kryfós)

Derived terms

μυστικό n (mystikó, “secret”)
μυστικά (mystiká, “in secret”)
μυστικός αστυνομικός m (mystikós astynomikós, “undercover police officer”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.