μοναχικός
Greek
Adjective
μοναχικός • (monachikós) m (feminine μοναχική, neuter μοναχικό)
Declension
positive forms of μοναχικός
| number case / gender |
singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
| nominative | μοναχικός | μοναχική | μοναχικό | μοναχικοί | μοναχικές | μοναχικά |
| genitive | μοναχικού | μοναχικής | μοναχικού | μοναχικών | μοναχικών | μοναχικών |
| accusative | μοναχικό | μοναχική | μοναχικό | μοναχικούς | μοναχικές | μοναχικά |
| vocative | μοναχικέ | μοναχική | μοναχικό | μοναχικοί | μοναχικές | μοναχικά |
| derivations | comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο μοναχικός, etc.) relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο μοναχικός (o pio monachikós), etc.) | |||||
Synonyms
- μοναστικός (monastikós)
- καλογερικός (kalogerikós)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.