μελετηρός

Greek

Adjective

μελετηρός • (meletirós) m (feminine μελετηρή, neuter μελετηρό)

  1. studious (given to reading and learning)

Declension

positive forms of μελετηρός
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative μελετηρός μελετηρή μελετηρό μελετηροί μελετηρές μελετηρά
genitive μελετηρού μελετηρής μελετηρού μελετηρών μελετηρών μελετηρών
accusative μελετηρό μελετηρή μελετηρό μελετηρούς μελετηρές μελετηρά
vocative μελετηρέ μελετηρή μελετηρό μελετηροί μελετηρές μελετηρά
derivations comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο μελετηρός, etc.)
relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο μελετηρός (o pio meletirós), etc.)

See also

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.