μαλώνω

Greek

Etymology

From Byzantine Greek ὁμαλώνω (homalṓnō), from Ancient Greek ὁμαλός (homalós, “smooth”).

Pronunciation

IPA^(key): /maˈlono/
Hyphenation: μα‧λώ‧νω

Verb

μαλώνω • (malóno) (simple past μάλωσα)

(transitive) tell off, scold, rebuke, chide, give out (criticise harshly)
Μάλωσα τον γιο μου επειδή έβαλε ένα πιρούνι στην πρίζα. ― Málosa ton gio mou epeidí évale éna piroúni stin príza. ― I told my son off for putting a fork into the socket.
(intransitive) argue, quarrel, fight (have a verbal dispute)
Κάθε φορά που μαλώνουν οι διπλανοί τους ακούει όλη η γειτονιά. ― Káthe forá pou malónoun oi diplanoí tous akoúei óli i geitoniá. ― Every time the people next door argue the whole neighbourhood hears.
(intransitive, by extension) not be on speaking terms (after an argument)
Εγώ και ο πατέρας μου είμαστε τώρα δύο χρόνια μαλωμένοι. ― Egó kai o patéras mou eímaste tóra dýo chrónia maloménoi. ― My father and I haven't been on speaking terms for two years now.

Conjugation

μαλώνω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	μαλώνω	μάλωνα	θα μαλώνω	να μαλώνω
2s	μαλώνεις	μάλωνες	θα μαλώνεις	να μαλώνεις	μάλωνε
3s	μαλώνει	μάλωνε	θα μαλώνει	να μαλώνει

1p	μαλώνουμε, μαλώνομε	μαλώναμε	θα μαλώνουμε, μαλώνομε	να μαλώνουμε, μαλώνομε
2p	μαλώνετε	μαλώνατε	θα μαλώνετε	να μαλώνετε	μαλώνετε
3p	μαλώνουν, μαλώνουνε	μάλωναν, μαλώναν, μαλώνανε	θα μαλώνουν, μαλώνουνε	να μαλώνουν, μαλώνουνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	μαλώσω	μάλωσα	θα μαλώσω	να μαλώσω
2s	μαλώσεις	μάλωσες	θα μαλώσεις	να μαλώσεις	μάλωσε
3s	μαλώσει	μάλωσε	θα μαλώσει	να μαλώσει

1p	μαλώσουμε, μαλώσομε	μαλώσαμε	θα μαλώσουμε, μαλώσομε	να μαλώσουμε, μαλώσομε
2p	μαλώσετε	μαλώσατε	θα μαλώσετε	να μαλώσετε	μαλώστε, μαλώσετε
3p	μαλώσουν, μαλώσουνε	μάλωσαν, μαλώσαν, μαλώσανε	θα μαλώσουν, μαλώσουνε	να μαλώσουν, μαλώσουνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω μαλώσει	είχα μαλώσει	θα έχω μαλώσει	να έχω μαλώσει
2s	έχεις μαλώσει	είχες μαλώσει	θα έχεις μαλώσει	να έχεις μαλώσει
3s	έχει μαλώσει	είχε μαλώσει	θα έχει μαλώσει	να έχει μαλώσει

1p	έχουμε μαλώσει	είχαμε μαλώσει	θα έχουμε μαλώσει	να έχουμε μαλώσει
2p	έχετε μαλώσει	είχατε μαλώσει	θα έχετε μαλώσει	να έχετε μαλώσει
3p	έχουν μαλώσει	είχαν μαλώσει	θα έχουν μαλώσει	να έχουν μαλώσει

	Participle:	μαλώνοντας	Non-finite ^‡	μαλώσει	3, 1a

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

Synonyms

(scold, rebuke): επιτιμώ (epitimó), ελέγχω (eléncho), κατσαδιάζω (katsadiázo)
(argue, fight): φιλονικώ (filonikó), καβγαδίζω (kavgadízo), τσακώνομαι (tsakónomai)

Antonyms

(scold, rebuke): επαινώ (epainó), εγκωμιάζω (egkomiázo)

Derived terms

μάλωμα n (máloma, “argument, scolding, telling off”)
μαλωμένος (maloménos, “scolded”)
αμάλωτος (amálotos, “unscolded”)
δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα (dyo gáidaroi malónane se xénon achyróna, “people who quarrel over things they don't own”, literally “two donkeys were arguing in a stranger's barn”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.