κοντινός

Greek

Etymology

From κοντά (kontá, “nearby”) +‎ -ινός (-inós).

Adjective

κοντινός • (kontinós) m (feminine κοντινή, neuter κοντινό)

  1. nearby (adjacent)
  2. close (for people)

Declension

positive forms of κοντινός
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative κοντινός κοντινή κοντινό κοντινοί κοντινές κοντινά
genitive κοντινού κοντινής κοντινού κοντινών κοντινών κοντινών
accusative κοντινό κοντινή κοντινό κοντινούς κοντινές κοντινά
vocative κοντινέ κοντινή κοντινό κοντινοί κοντινές κοντινά
derivations comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο κοντινός, etc.)
relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο κοντινός (o pio kontinós), etc.)
degrees of comparison by suffixation
comparative singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative κοντινότερος κοντινότερη κοντινότερο κοντινότεροι κοντινότερες κοντινότερα
genitive κοντινότερου κοντινότερης κοντινότερου κοντινότερων κοντινότερων κοντινότερων
accusative κοντινότερο κοντινότερη κοντινότερο κοντινότερους κοντινότερες κοντινότερα
vocative κοντινότερε κοντινότερη κοντινότερο κοντινότεροι κοντινότερες κοντινότερα
derivations relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο κοντινότερος", etc)

Further reading

  • κοντινός in Triantafyllides, Hidryma (1998) Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek]
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.