κερατώνομαι
Greek
Verb
κερατώνομαι • (keratónomai) passive (simple past κερατώθηκα, active κερατώνω)
- passive of κερατώνω (keratóno)
Conjugation
κερατώνομαι
| Non-past tenses | Past tenses | |||
|---|---|---|---|---|
| Imperfective | Present | Continuous future | Imperfect | |
| 1st person | sg | κερατώνομαι | θα κερατώνομαι | κερατωνόμουν, κερατωνόμουνα |
| 2nd person | κερατώνεσαι | θα κερατώνεσαι | κερατωνόσουν, κερατωνόσουνα | |
| 3rd person | κερατώνεται | θα κερατώνεται | κερατωνόταν, κερατωνότανε | |
| 1st person | pl | κερατωνόμαστε | θα κερατωνόμαστε | κερατωνόμασταν, κερατωνόμαστε2 |
| 2nd person | κερατώνεστε, κερατωνόσαστε1 | θα κερατώνεστε, κερατωνόσαστε1 | κερατωνόσασταν, κερατωνόσαστε2 | |
| 3rd person | κερατώνονται | θα κερατώνονται | κερατώνονταν, κερατωνόντανε, κερατωνόντουσαν | |
| Perfective | Dependent† | Simple future | Simple past (Aorist) | |
| 1st person | sg | κερατωθώ | θα κερατωθώ | κερατώθηκα |
| 2nd person | κερατωθείς | θα κερατωθείς | κερατώθηκες | |
| 3rd person | κερατωθεί | θα κερατωθεί | κερατώθηκε | |
| 1st person | pl | κερατωθούμε | θα κερατωθούμε | κερατωθήκαμε |
| 2nd person | κερατωθείτε | θα κερατωθείτε | κερατωθήκατε | |
| 3rd person | κερατωθούν, κερατωθούνε | θα κερατωθούν, θα κερατωθούνε | κερατώθηκαν, κερατωθήκανε | |
| Imperative | Imperfective | Perfective | ||
| 2nd person | sg | —3 | κερατώσου | |
| 2nd person | pl | —3 | κερατωθείτε | |
| Perfect tenses | ||||
| Perfect | έχω κερατωθεί, έχεις κερατωθεί έχει κερατωθεί, … | |||
| Future perfect | θα έχω κερατωθεί, θα έχεις κερατωθεί, θα έχει κερατωθεί, … | |||
| Past perfect | είχα κερατωθεί, είχες κερατωθεί, είχε κερατωθεί, … | |||
| Subjunctive | ||||
| Continuous | The present tense form preceded by να, ας, etc | |||
| Simple | The dependent form preceded by να, ας, etc | |||
| Past perfect | The perfect tense form preceded by να, ας, etc | |||
| When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources. | ||||
| † The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle. The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existence of these forms is doubtful | ||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.