ερωτεύομαι

Greek

Etymology

See έρωτας (érotas). This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

Pronunciation

IPA^(key): /e.roˈte.vo.me/

Verb

ερωτεύομαι • (erotévomai) deponent (simple past ερωτεύτηκα)

to fall in love with

Conjugation

ερωτεύομαι

		Non-past tenses		Past tenses
Imperfective		Present	Continuous future	Imperfect
1st person	sg	ερωτεύομαι	θα ερωτεύομαι	ερωτευόμουν, ερωτευόμουνα
2nd person		ερωτεύεσαι	θα ερωτεύεσαι	ερωτευόσουν, ερωτευόσουνα
3rd person		ερωτεύεται	θα ερωτεύεται	ερωτευόταν, ερωτευότανε
1st person	pl	ερωτευόμαστε	θα ερωτευόμαστε	ερωτευόμασταν, ερωτευόμαστε²
2nd person		ερωτεύεστε, ερωτευόσαστε¹	θα ερωτεύεστε, ερωτευόσαστε¹	ερωτευόσασταν, ερωτευόσαστε²
3rd person		ερωτεύονται	θα ερωτεύονται	ερωτεύονταν, ερωτευόντανε, ερωτευόντουσαν

Perfective		Dependent^†	Simple future	Simple past (Aorist)
1st person	sg	ερωτευτώ, ερωτευθώ	θα ερωτευτώ, θα ερωτευθώ	ερωτεύτηκα, ερωτεύθηκα
2nd person		ερωτευτείς, ερωτευθείς	θα ερωτευτείς, ερωτευθείς	ερωτεύτηκες, ερωτεύθηκες
3rd person		ερωτευτεί, ερωτευθεί	θα ερωτευτεί, ερωτευθεί	ερωτεύτηκε, ερωτεύθηκε
1st person	pl	ερωτευτούμε, ερωτευθούμε	θα ερωτευτούμε, ερωτευθούμε	ερωτευτήκαμε, ερωτευθήκαμε
2nd person		ερωτευτείτε, ερωτευθείτε	θα ερωτευτείτε, ερωτευθείτε	ερωτευτήκατε, ερωτευθήκατε
3rd person		ερωτευτούν, ερωτευθούν, ερωτευτούνε, ερωτευθούνε	θα ερωτευτούν, θα ερωτευθούν, θα ερωτευτούνε, θα ερωτευθούνε	ερωτεύτηκαν, ερωτεύθηκαν, ερωτευτήκανε, ερωτευθήκανε

Imperative		Imperfective	Perfective
2nd person	sg	—³	ερωτεύσου
2nd person	pl	—³	ερωτευτείτε, ερωτευθείτε

Perfect tenses
Perfect		έχω ερωτευτεί, έχεις ερωτευτεί έχει ερωτευτεί, …; έχω ερωτευθεί, έχεις ερωτευθεί έχει ερωτευθεί, …
Future perfect		θα έχω ερωτευτεί, θα έχεις ερωτευτεί, θα έχει ερωτευτεί, …; θα έχω ερωτευθεί, θα έχεις ερωτευθεί, θα έχει ερωτευθεί, …
Past perfect		είχα ερωτευτεί, είχες ερωτευτεί, είχε ερωτευτεί, … ; είχα ερωτευθεί, είχες ερωτευθεί, είχε ερωτευθεί, …

Subjunctive
Continuous		The present tense form preceded by να, ας, etc
Simple		The dependent form preceded by να, ας, etc
Past perfect		The perfect tense form preceded by να, ας, etc

When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources.
† The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle. The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existence of these forms is doubtful

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.