επιχειρούμαι

Greek

Verb

επιχειρούμαι • (epicheiroúmai) passive (simple past επιχειρήθηκα, active επιχειρώ)

  1. passive of επιχειρώ (epicheiró)

Conjugation

επιχειρούμαι
Present → Imperfect → Continuous future → Continuous subjunctive → Imperative →
1s  επιχειρούμαι επιχειριόμουν,  επιχειριόμουνα θα επιχειρούμαι να επιχειρούμαι
2s  επιχειρείσαι επιχειριόσουν,  επιχειριόσουνα θα επιχειρείσαι να επιχειρείσαι  —
3s  επιχειρείται επιχειριόταν,  επιχειριότανε θα επιχειρείται να επιχειρείται
1p  επιχειρούμαστε,  επιχειρόμαστε επιχειριόμαστε,  επιχειριόμασταν θα επιχειρούμαστε να επιχειρούμαστε
2p  επιχειρείστε,  επιχειρόσαστε επιχειριόσαστε,  επιχειριόσασταν θα επιχειρείστε να επιχειρείστε επιχειρείστε
3p  επιχειρούνται επιχειριόνταν,  επιχειριούνταν,  επιχειριόντουσαν,  επιχειριόντανε θα επιχειρούνται να επιχειρούνται
Dependent † Simple past → Simple future → Simple subjunctive → Imperative →
1s  επιχειρηθώ επιχειρήθηκα θα επιχειρηθώ να επιχειρηθώ
2s  επιχειρηθείς επιχειρήθηκες θα επιχειρηθείς να επιχειρηθείς επιχειρήσου
3s  επιχειρηθεί επιχειρήθηκε θα επιχειρηθεί να επιχειρηθεί
1p  επιχειρηθούμε επιχειρηθήκαμε θα επιχειρηθούμε να επιχειρηθούμε
2p  επιχειρηθείτε επιχειρηθήκατε θα επιχειρηθείτε να επιχειρηθείτε επιχειρηθείτε
3p  επιχειρηθούν,  επιχειρηθούνε επιχειρήθηκαν,  επιχειρηθήκανε,  επιχειρηθήκαν θα επιχειρηθούν,  θα επιχειρηθούνε να επιχειρηθούν,  να επιχειρηθούνε
Perfect → Pluperfect → Future perfect → Subjunctive →
1s  έχω επιχειρηθεί είχα επιχειρηθεί θα έχω επιχειρηθεί να έχω επιχειρηθεί
2s  έχεις επιχειρηθεί είχες επιχειρηθεί θα έχεις επιχειρηθεί να έχεις επιχειρηθεί
3s  έχει επιχειρηθεί είχε επιχειρηθεί θα έχει επιχειρηθεί να έχει επιχειρηθεί
1p  έχουμε επιχειρηθεί είχαμε επιχειρηθεί θα έχουμε επιχειρηθεί να έχουμε επιχειρηθεί
2p  έχετε επιχειρηθεί είχατε επιχειρηθεί θα έχετε επιχειρηθεί να έχετε επιχειρηθεί
3p  έχουν επιχειρηθεί είχαν επιχειρηθεί θα έχουν επιχειρηθεί να έχουν επιχειρηθεί
Participle:    — Non-finite ‡   επιχειρηθεί 75 pass2 ούμαι1
    This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency.
†   The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms.
‡   The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.