διψάω

Ancient Greek

Alternative forms

διψέω (dipséō) (Ionic)
διψώω (dipsṓō) (Epic)

Etymology

From δίψα (dípsa, “thirst”)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /dip.sá.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /dipˈsa.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ðipˈsa.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ðipˈsa.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ðipˈsa.o/

Verb

διψάω • (dipsáō)

I am dry, parched
I thirst
I yearn

Inflection

Present: δῐψῶ (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	δῐψῶ	δῐψῇς	δῐψῇ	δῐψῆτον	δῐψῆτον	δῐψῶμεν	δῐψῆτε	δῐψῶσῐ(ν)
	subjunctive	δῐψῶ	δῐψῇς	δῐψῇ	δῐψῆτον	δῐψῆτον	δῐψῶμεν	δῐψῆτε	δῐψῶσῐ(ν)
	optative	δῐψῴην, δῐψῷμῐ	δῐψῴης, δῐψῷς	δῐψῴη, δῐψῷ	δῐψῷτον, δῐψῴητον	δῐψῴτην, δῐψῳήτην	δῐψῷμεν, δῐψῴημεν	δῐψῷτε, δῐψῴητε	δῐψῷεν, δῐψῴησᾰν
	imperative		δῐ́ψη	δῐψήτω	δῐψῆτον	δῐψήτων		δῐψῆτε	δῐψώντων
		active
infinitive		δῐψῆν
participle	m	δῐψῶν
	f	δῐψῶσᾰ
	n	δῐψῶν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐδῐ́ψων (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐδῐ́ψων	ἐδῐ́ψης	ἐδῐ́ψη	ἐδῐψῆτον	ἐδῐψήτην	ἐδῐψῶμεν	ἐδῐψῆτε	ἐδῐ́ψων
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: δῐψήσω

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	δῐψήσω	δῐψήσεις	δῐψήσει	δῐψήσετον	δῐψήσετον	δῐψήσομεν	δῐψήσετε	δῐψήσουσῐ(ν)
active	optative	δῐψήσοιμῐ	δῐψήσοις	δῐψήσοι	δῐψήσοιτον	δῐψησοίτην	δῐψήσοιμεν	δῐψήσοιτε	δῐψήσοιεν
		active
infinitive		δῐψήσειν
participle	m	δῐψήσων
	f	δῐψήσουσᾰ
	n	δῐψῆσον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐδῐ́ψησᾰ

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐδῐ́ψησᾰ	ἐδῐ́ψησᾰς	ἐδῐ́ψησε(ν)	ἐδῐψήσᾰτον	ἐδῐψησᾰ́την	ἐδῐψήσᾰμεν	ἐδῐψήσᾰτε	ἐδῐ́ψησᾰν
	subjunctive	δῐψήσω	δῐψήσῃς	δῐψήσῃ	δῐψήσητον	δῐψήσητον	δῐψήσωμεν	δῐψήσητε	δῐψήσωσῐ(ν)
	optative	δῐψήσαιμῐ	δῐψήσειᾰς, δῐψήσαις	δῐψήσειε(ν), δῐψήσαι	δῐψήσαιτον	δῐψησαίτην	δῐψήσαιμεν	δῐψήσαιτε	δῐψήσειᾰν, δῐψήσαιεν
	imperative		δῐ́ψησον	δῐψησᾰ́τω	δῐψήσᾰτον	δῐψησᾰ́των		δῐψήσᾰτε	δῐψησᾰ́ντων
		active
infinitive		δῐψῆσαι
participle	m	δῐψήσᾱς
	f	δῐψήσᾱσᾰ
	n	δῐψῆσᾰν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: δεδῐ́ψηκᾰ

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	δεδῐ́ψηκᾰ	δεδῐ́ψηκᾰς	δεδῐ́ψηκε(ν)	δεδῐψήκᾰτον	δεδῐψήκᾰτον	δεδῐψήκᾰμεν	δεδῐψήκᾰτε	δεδῐψήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	δεδῐψήκω	δεδῐψήκῃς	δεδῐψήκῃ	δεδῐψήκητον	δεδῐψήκητον	δεδῐψήκωμεν	δεδῐψήκητε	δεδῐψήκωσῐ(ν)
	optative	δεδῐψήκοιμῐ, δεδῐψηκοίην	δεδῐψήκοις, δεδῐψηκοίης	δεδῐψήκοι, δεδῐψηκοίη	δεδῐψήκοιτον	δεδῐψηκοίτην	δεδῐψήκοιμεν	δεδῐψήκοιτε	δεδῐψήκοιεν
	imperative		δεδῐ́ψηκε	δεδῐψηκέτω	δεδῐψήκετον	δεδῐψηκέτων		δεδῐψήκετε	δεδῐψηκόντων
		active
infinitive		δεδῐψηκέναι
participle	m	δεδῐψηκώς
	f	δεδῐψηκυῖᾰ
	n	δεδῐψηκός
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

ἀποδιψάω (apodipsáō)
ἐκδιψάω (ekdipsáō)
συνδιψάω (sundipsáō)
ὑπερδιψάω (huperdipsáō)
ὑποδιψάω (hupodipsáō)

References

διψάω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
διψάω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
διψάω in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
διψάω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Bauer, Walter et al. (2001) A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
διψάω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
διψάω in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2018)
διψάω in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
G1372 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979

Greek

Verb

διψάω • (dipsáo) (simple past δίψασα, passive -)

Alternative form of διψώ (dipsó)

Conjugation

διψώ, διψάω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	διψώ, διψάω	διψούσα, δίψαγα	θα διψώ, θα διψάω	να διψώ, να διψάω
2s	διψάς	διψούσες, δίψαγες	θα διψάς	να διψάς	δίψα, δίψαγε
3s	διψά, διψάει	διψούσε, δίψαγε	θα διψά, θα διψάει	να διψά, να διψάει

1p	διψούμε, διψάμε	διψούσαμε, διψάγαμε	θα διψούμε, θα διψάμε	να διψούμε, να διψάμε
2p	διψάτε	διψούσατε, διψάγατε	θα διψάτε	να διψάτε	διψάτε
3p	διψούν, διψούνε, διψάνε, διψάν	διψούσαν, διψούσανε, δίψαγαν, διψάγανε	θα διψούν, θα διψούνε, θα διψάνε, θα διψάν	να διψούν, να διψούνε, να διψάνε, να διψάν

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	διψάσω	δίψασα	θα διψάσω	να διψάσω
2s	διψάσεις	δίψασες	θα διψάσεις	να διψάσεις	δίψασε, δίψα
3s	διψάσει	δίψασε	θα διψάσει	να διψάσει

1p	διψάσουμε, διψάσομε	διψάσαμε	θα διψάσουμε, θα διψάσομε	να διψάσουμε, να διψάσομε
2p	διψάσετε	διψάσατε	θα διψάσετε	να διψάσετε	διψάστε
3p	διψάσουν, διψάσουνε	δίψασαν, διψάσανε, διψάσαν	θα διψάσουν, θα διψάσουνε	να διψάσουν, να διψάσουνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω διψάσει	είχα διψάσει	θα έχω διψάσει	να έχω διψάσει
2s	έχεις διψάσει	είχες διψάσει	θα έχεις διψάσει	να έχεις διψάσει
3s	έχει διψάσει	είχε διψάσει	θα έχει διψάσει	να έχει διψάσει

1p	έχουμε διψάσει	είχαμε διψάσει	θα έχουμε διψάσει	να έχουμε διψάσει
2p	έχετε διψάσει	είχατε διψάσει	θα έχετε διψάσει	να έχετε διψάσει
3p	έχουν διψάσει	είχαν διψάσει	θα έχουν διψάσει	να έχουν διψάσει

	Participle:	διψώντας	Non-finite ^‡	διψάσει	68-ασ-2A1-2A1d

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.