διοργανώνομαι

Greek

Verb

διοργανώνομαι • (diorganónomai) passive (simple past διοργανώθηκα, active διοργανώνω)

passive of διοργανώνω (diorganóno)

Conjugation

διοργανώνομαι

		Non-past tenses		Past tenses
Imperfective		Present	Continuous future	Imperfect
1st person	sg	διοργανώνομαι	θα διοργανώνομαι	διοργανωνόμουν, διοργανωνόμουνα
2nd person		διοργανώνεσαι	θα διοργανώνεσαι	διοργανωνόσουν, διοργανωνόσουνα
3rd person		διοργανώνεται	θα διοργανώνεται	διοργανωνόταν, διοργανωνότανε
1st person	pl	διοργανωνόμαστε	θα διοργανωνόμαστε	διοργανωνόμασταν, διοργανωνόμαστε²
2nd person		διοργανώνεστε, διοργανωνόσαστε¹	θα διοργανώνεστε, διοργανωνόσαστε¹	διοργανωνόσασταν, διοργανωνόσαστε²
3rd person		διοργανώνονται	θα διοργανώνονται	διοργανώνονταν, διοργανωνόντανε, διοργανωνόντουσαν

Perfective		Dependent^†	Simple future	Simple past (Aorist)
1st person	sg	διοργανωθώ	θα διοργανωθώ	διοργανώθηκα
2nd person		διοργανωθείς	θα διοργανωθείς	διοργανώθηκες
3rd person		διοργανωθεί	θα διοργανωθεί	διοργανώθηκε
1st person	pl	διοργανωθούμε	θα διοργανωθούμε	διοργανωθήκαμε
2nd person		διοργανωθείτε	θα διοργανωθείτε	διοργανωθήκατε
3rd person		διοργανωθούν, διοργανωθούνε	θα διοργανωθούν, θα διοργανωθούνε	διοργανώθηκαν, διοργανωθήκανε

Imperative		Imperfective	Perfective
2nd person	sg	—³	διοργανώσου
2nd person	pl	—³	διοργανωθείτε

Perfect tenses
Perfect		έχω διοργανωθεί, έχεις διοργανωθεί έχει διοργανωθεί, …
Future perfect		θα έχω διοργανωθεί, θα έχεις διοργανωθεί, θα έχει διοργανωθεί, …
Past perfect		είχα διοργανωθεί, είχες διοργανωθεί, είχε διοργανωθεί, …

Subjunctive
Continuous		The present tense form preceded by να, ας, etc
Simple		The dependent form preceded by να, ας, etc
Past perfect		The perfect tense form preceded by να, ας, etc

When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources.
† The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle. The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existence of these forms is doubtful

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.