διαχωρίζομαι

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /di.a.kʰɔː.ríz.do.mai̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /di.a.kʰoˈri.zo.mɛ/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ði.a.xoˈri.zo.mɛ/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ði.a.xoˈri.zo.me/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ði.a.xoˈri.zo.me/

Verb

δῐᾰχωρῐ́ζομαι • (diakhōrízomai)

first-person singular present mediopassive indicative of διαχωρίζω (diakhōrízō)

Greek

Verb

διαχωρίζομαι • (diachorízomai) passive (simple past διαχωρίστηκα, active διαχωρίζω)

passive of διαχωρίζω (diachorízo)

Conjugation

διαχωρίζομαι

		Non-past tenses		Past tenses
Imperfective		Present	Continuous future	Imperfect
1st person	sg	διαχωρίζομαι	θα διαχωρίζομαι	διαχωριζόμουν, διαχωριζόμουνα
2nd person		διαχωρίζεσαι	θα διαχωρίζεσαι	διαχωριζόσουν, διαχωριζόσουνα
3rd person		διαχωρίζεται	θα διαχωρίζεται	διαχωριζόταν, διαχωριζότανε
1st person	pl	διαχωριζόμαστε	θα διαχωριζόμαστε	διαχωριζόμασταν, διαχωριζόμαστε²
2nd person		διαχωρίζεστε, διαχωριζόσαστε¹	θα διαχωρίζεστε, διαχωριζόσαστε¹	διαχωριζόσασταν, διαχωριζόσαστε²
3rd person		διαχωρίζονται	θα διαχωρίζονται	διαχωρίζονταν, διαχωριζόντανε, διαχωριζόντουσαν

Perfective		Dependent^†	Simple future	Simple past (Aorist)
1st person	sg	διαχωριστώ	θα διαχωριστώ	διαχωρίστηκα
2nd person		διαχωριστείς	θα διαχωριστείς	διαχωρίστηκες
3rd person		διαχωριστεί	θα διαχωριστεί	διαχωρίστηκε
1st person	pl	διαχωριστούμε	θα διαχωριστούμε	διαχωριστήκαμε
2nd person		διαχωριστείτε	θα διαχωριστείτε	διαχωριστήκατε
3rd person		διαχωριστούν, διαχωριστούνε	θα διαχωριστούν, θα διαχωριστούνε	διαχωρίστηκαν, διαχωριστήκανε

Imperative		Imperfective	Perfective
2nd person	sg	—³	διαχωρίσου
2nd person	pl	—³	διαχωριστείτε

Perfect tenses
Perfect		έχω διαχωριστεί, έχεις διαχωριστεί έχει διαχωριστεί, …
Future perfect		θα έχω διαχωριστεί, θα έχεις διαχωριστεί, θα έχει διαχωριστεί, …
Past perfect		είχα διαχωριστεί, είχες διαχωριστεί, είχε διαχωριστεί, …

Subjunctive
Continuous		The present tense form preceded by να, ας, etc
Simple		The dependent form preceded by να, ας, etc
Past perfect		The perfect tense form preceded by να, ας, etc

When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources.
† The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle. The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existence of these forms is doubtful

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.