διαρρέω

Ancient Greek

Alternative forms

διαρέω (diaréō)

Etymology

From δῐᾰ- (dia-, “through”) +‎ ῥέω (rhéō, “I flow”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /di.ar̥.r̥é.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /di.ar̥ˈr̥ɛ.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ði.arˈre.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ði.arˈre.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ði.aˈre.o/

Verb

δῐᾰρρέω • (diarrhéō)

to flow (through), to run (of liquids)
to slip through
to leak
(figuratively) to fade away, wane, go to waste

Conjugation

This verb does not contract ε with η, ο, or ω.

Present: διαρρέω, διαρρέομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	διαρρέω	διαρρέεις	διαρρέει	διαρρέετον	διαρρέετον	διαρρέομεν	διαρρέετε	διαρρέουσῐ(ν)
	subjunctive	διαρρέω	διαρρέῃς	διαρρέῃ	διαρρέητον	διαρρέητον	διαρρέωμεν	διαρρέητε	διαρρέωσῐ(ν)
	optative	διαρρέοιμῐ	διαρρέοις	διαρρέοι	διαρρέοιτον	διαρρεοίτην	διαρρέοιμεν	διαρρέοιτε	διαρρέοιεν
	imperative		διάρρεε	διαρρεέτω	διαρρέετον	διαρρεέτων		διαρρέετε	διαρρεόντων
middle/ passive	indicative	διαρρέομαι	διαρρέῃ, διαρρέει	διαρρέεται	διαρρέεσθον	διαρρέεσθον	διαρρεόμεθᾰ	διαρρέεσθε	διαρρέονται
	subjunctive	διαρρέωμαι	διαρρέῃ	διαρρέηται	διαρρέησθον	διαρρέησθον	διαρρεώμεθᾰ	διαρρέησθε	διαρρέωνται
	optative	διαρρεοίμην	διαρρέοιο	διαρρέοιτο	διαρρέοισθον	διαρρεοίσθην	διαρρεοίμεθᾰ	διαρρέοισθε	διαρρέοιντο
	imperative		διαρρέου	διαρρεέσθω	διαρρέεσθον	διαρρεέσθων		διαρρέεσθε	διαρρεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		διαρρέειν				διαρρέεσθαι
participle	m	διαρρέων				διαρρεόμενος
	f	διαρρέουσᾰ				διαρρεομένη
	n	διαρρέον				διαρρεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: διαρρείω, διαρρείομαι (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	διαρρείω	διαρρείεις	διαρρείει	διαρρείετον	διαρρείετον	διαρρείομεν	διαρρείετε	διαρρείουσῐ(ν)
	subjunctive	διαρρείω	διαρρείῃς	διαρρείῃ	διαρρείητον	διαρρείητον	διαρρείωμεν	διαρρείητε	διαρρείωσῐ(ν)
	optative	διαρρείοιμῐ	διαρρείοις	διαρρείοι	διαρρείοιτον	διαρρειοίτην	διαρρείοιμεν	διαρρείοιτε	διαρρείοιεν
	imperative		διάρρειε	διαρρειέτω	διαρρείετον	διαρρειέτων		διαρρείετε	διαρρειόντων
middle/ passive	indicative	διαρρείομαι	διαρρείῃ, διαρρείει	διαρρείεται	διαρρείεσθον	διαρρείεσθον	διαρρειόμεθᾰ	διαρρείεσθε	διαρρείονται
	subjunctive	διαρρείωμαι	διαρρείῃ	διαρρείηται	διαρρείησθον	διαρρείησθον	διαρρειώμεθᾰ	διαρρείησθε	διαρρείωνται
	optative	διαρρειοίμην	διαρρείοιο	διαρρείοιτο	διαρρείοισθον	διαρρειοίσθην	διαρρειοίμεθᾰ	διαρρείοισθε	διαρρείοιντο
	imperative		διαρρείου	διαρρειέσθω	διαρρείεσθον	διαρρειέσθων		διαρρείεσθε	διαρρειέσθων
		active				middle/passive
infinitive		διαρρείειν				διαρρείεσθαι
participle	m	διαρρείων				διαρρειόμενος
	f	διαρρείουσᾰ				διαρρειομένη
	n	διαρρεῖον				διαρρειόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: διέρρεον, διερρεόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	διέρρεον	διέρρεες	διέρρεε(ν)	διερρέετον	διερρεέτην	διερρέομεν	διερρέετε	διέρρεον
middle/ passive	indicative	διερρεόμην	διερρέου	διερρέετο	διερρέεσθον	διερρεέσθην	διερρεόμεθᾰ	διερρέεσθε	διερρέοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: διαρρεύσω, διαρρεύσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	διαρρεύσω	διαρρεύσεις	διαρρεύσει	διαρρεύσετον	διαρρεύσετον	διαρρεύσομεν	διαρρεύσετε	διαρρεύσουσῐ(ν)
active	optative	διαρρεύσοιμῐ	διαρρεύσοις	διαρρεύσοι	διαρρεύσοιτον	διαρρευσοίτην	διαρρεύσοιμεν	διαρρεύσοιτε	διαρρεύσοιεν
middle	indicative	διαρρεύσομαι	διαρρεύσῃ, διαρρεύσει	διαρρεύσεται	διαρρεύσεσθον	διαρρεύσεσθον	διαρρευσόμεθᾰ	διαρρεύσεσθε	διαρρεύσονται
middle	optative	διαρρευσοίμην	διαρρεύσοιο	διαρρεύσοιτο	διαρρεύσοισθον	διαρρευσοίσθην	διαρρευσοίμεθᾰ	διαρρεύσοισθε	διαρρεύσοιντο
		active			middle
infinitive		διαρρεύσειν			διαρρεύσεσθαι
participle	m	διαρρεύσων			διαρρευσόμενος
	f	διαρρεύσουσᾰ			διαρρευσομένη
	n	διαρρεῦσον			διαρρευσόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: διαρρῠήσομαι (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	διαρρῠήσομαι	διαρρῠήσῃ	διαρρῠήσεται	διαρρῠήσεσθον	διαρρῠήσεσθον	διαρρῠησόμεθᾰ	διαρρῠήσεσθε	διαρρῠήσονται
passive	optative	διαρρῠησοίμην	διαρρῠήσοιο	διαρρῠήσοιτο	διαρρῠήσοισθον	διαρρῠησοίσθην	διαρρῠησοίμεθᾰ	διαρρῠήσοισθε	διαρρῠήσοιντο
							passive
infinitive							διαρρῠήσεσθαι
participle	m						διαρρῠησόμενος
	f						διαρρῠησομένη
	n						διαρρῠησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: διαρρευσέω, διαρρευσέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	διαρρευσέω	διαρρευσέεις	διαρρευσέει	διαρρευσέετον	διαρρευσέετον	διαρρευσέομεν	διαρρευσέετε	διαρρευσέουσῐ(ν)
active	optative	διαρρευσέοιμῐ	διαρρευσέοις	διαρρευσέοι	διαρρευσέοιτον	διαρρευσεοίτην	διαρρευσέοιμεν	διαρρευσέοιτε	διαρρευσέοιεν
middle	indicative	διαρρευσέομαι	διαρρευσέῃ, διαρρευσέει	διαρρευσέεται	διαρρευσέεσθον	διαρρευσέεσθον	διαρρευσεόμεθᾰ	διαρρευσέεσθε	διαρρευσέονται
middle	optative	διαρρευσεοίμην	διαρρευσέοιο	διαρρευσέοιτο	διαρρευσέοισθον	διαρρευσεοίσθην	διαρρευσεοίμεθᾰ	διαρρευσέοισθε	διαρρευσέοιντο
		active			middle
infinitive		διαρρευσέειν			διαρρευσέεσθαι
participle	m	διαρρευσέων			διαρρευσεόμενος
	f	διαρρευσέουσᾰ			διαρρευσεομένη
	n	διαρρευσέον			διαρρευσεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: διαρρευσῶ, διαρρευσοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	διαρρευσῶ	διαρρευσεῖς	διαρρευσεῖ	διαρρευσεῖτον	διαρρευσεῖτον	διαρρευσοῦμεν	διαρρευσεῖτε	διαρρευσοῦσῐ(ν)
active	optative	διαρρευσοίην, διαρρευσοῖμῐ	διαρρευσοίης, διαρρευσοῖς	διαρρευσοίη, διαρρευσοῖ	διαρρευσοῖτον, διαρρευσοίητον	διαρρευσοίτην, διαρρευσοιήτην	διαρρευσοῖμεν, διαρρευσοίημεν	διαρρευσοῖτε, διαρρευσοίητε	διαρρευσοῖεν, διαρρευσοίησᾰν
middle	indicative	διαρρευσοῦμαι	διαρρευσῇ	διαρρευσεῖται	διαρρευσεῖσθον	διαρρευσεῖσθον	διαρρευσούμεθᾰ	διαρρευσεῖσθε	διαρρευσοῦνται
middle	optative	διαρρευσοίμην	διαρρευσοῖο	διαρρευσοῖτο	διαρρευσοῖσθον	διαρρευσοίσθην	διαρρευσοίμεθᾰ	διαρρευσοῖσθε	διαρρευσοῖντο
		active			middle
infinitive		διαρρευσεῖν			διαρρευσεῖσθαι
participle	m	διαρρευσῶν			διαρρευσούμενος
	f	διαρρευσοῦσᾰ			διαρρευσουμένη
	n	διαρρευσοῦν			διαρρευσούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: διέρρευσᾰ, διερρευσᾰ́μην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	διέρρευσᾰ	διέρρευσᾰς	διέρρευσε(ν)	διερρεύσᾰτον	διερρευσᾰ́την	διερρεύσᾰμεν	διερρεύσᾰτε	διέρρευσᾰν
	subjunctive	διαρρεύσω	διαρρεύσῃς	διαρρεύσῃ	διαρρεύσητον	διαρρεύσητον	διαρρεύσωμεν	διαρρεύσητε	διαρρεύσωσῐ(ν)
	optative	διαρρεύσαιμῐ	διαρρεύσειᾰς, διαρρεύσαις	διαρρεύσειε(ν), διαρρεύσαι	διαρρεύσαιτον	διαρρευσαίτην	διαρρεύσαιμεν	διαρρεύσαιτε	διαρρεύσειᾰν, διαρρεύσαιεν
	imperative		διάρρευσον	διαρρευσᾰ́τω	διαρρεύσᾰτον	διαρρευσᾰ́των		διαρρεύσᾰτε	διαρρευσᾰ́ντων
middle	indicative	διερρευσᾰ́μην	διερρεύσω	διερρεύσᾰτο	διερρεύσᾰσθον	διερρευσᾰ́σθην	διερρευσᾰ́μεθᾰ	διερρεύσᾰσθε	διερρεύσᾰντο
	subjunctive	διαρρεύσωμαι	διαρρεύσῃ	διαρρεύσηται	διαρρεύσησθον	διαρρεύσησθον	διαρρευσώμεθᾰ	διαρρεύσησθε	διαρρεύσωνται
	optative	διαρρευσαίμην	διαρρεύσαιο	διαρρεύσαιτο	διαρρεύσαισθον	διαρρευσαίσθην	διαρρευσαίμεθᾰ	διαρρεύσαισθε	διαρρεύσαιντο
	imperative		διάρρευσαι	διαρρευσᾰ́σθω	διαρρεύσᾰσθον	διαρρευσᾰ́σθων		διαρρεύσᾰσθε	διαρρευσᾰ́σθων
		active			middle
infinitive		διαρρεῦσαι			διαρρεύσᾰσθαι
participle	m	διαρρεύσᾱς			διαρρευσᾰ́μενος
	f	διαρρεύσᾱσᾰ			διαρρευσᾰμένη
	n	διαρρεῦσᾰν			διαρρευσᾰ́μενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: διερρῠ́ην (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
passive	indicative	διερρῠ́ην	διερρῠ́ης	διερρῠ́η	διερρῠ́ητον	διερρῠήτην	διερρῠ́ημεν	διερρῠ́ητε	διερρῠ́ησᾰν
	subjunctive	διαρρῠῶ	διαρρῠῇς	διαρρῠῇ	διαρρῠῆτον	διαρρῠῆτον	διαρρῠῶμεν	διαρρῠῆτε	διαρρῠῶσῐ(ν)
	optative	διαρρῠείην	διαρρῠείης	διαρρῠείη	διαρρῠεῖτον, διαρρῠείητον	διαρρῠείτην, διαρρῠειήτην	διαρρῠεῖμεν, διαρρῠείημεν	διαρρῠεῖτε, διαρρῠείητε	διαρρῠεῖεν, διαρρῠείησᾰν
	imperative		διαρρῠ́ηθῐ	διαρρῠήτω	διαρρῠ́ητον	διαρρῠήτων		διαρρῠ́ητε	διαρρῠέντων
							passive
infinitive							διαρρῠῆναι
participle	m						διαρρῠείς
	f						διαρρῠεῖσᾰ
	n						διαρρῠέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

δῐᾰ́ρροιᾰ (diárrhoia)

Descendants

Greek: διαρρέω (diarréo)

Greek

Etymology

Ancient Greek δῐᾰρρέω (diarrhéō)

Verb

διαρρέω • (diarréo) (simple past διέρρευσα)

leak (liquid or gas through a hole)
(figuratively) leak (secrets, confidential information)
drain (container; area of land)

Conjugation

This verb needs an inflection-table template.

Related terms

διαρροή f (diarroḯ, “leak, loss”)
διάρροια f (diárroia, “diarrhoea”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

διαρρέω

Ancient Greek

Alternative forms

Etymology

Pronunciation

Verb

Conjugation

Derived terms

Descendants

Further reading

Greek

Etymology

Verb

Conjugation

Related terms