γαργαλεύομαι

Greek

Pronunciation

IPA^(key): /ɣaɾɣaˈlevome/
Hyphenation: γαρ‧γα‧λεύ‧ο‧μαι

Verb

γαργαλεύομαι • (gargalévomai) passive (simple past γαργαλεύτηκα, active γαργαλεύω)

(rare) passive of γαργαλεύω (gargalévo)

Conjugation

γαργαλεύομαι

		Non-past tenses		Past tenses
Imperfective		Present	Continuous future	Imperfect
1st person	sg	γαργαλεύομαι	θα γαργαλεύομαι	γαργαλευόμουν, γαργαλευόμουνα
2nd person		γαργαλεύεσαι	θα γαργαλεύεσαι	γαργαλευόσουν, γαργαλευόσουνα
3rd person		γαργαλεύεται	θα γαργαλεύεται	γαργαλευόταν, γαργαλευότανε
1st person	pl	γαργαλευόμαστε	θα γαργαλευόμαστε	γαργαλευόμασταν, γαργαλευόμαστε²
2nd person		γαργαλεύεστε, γαργαλευόσαστε¹	θα γαργαλεύεστε, γαργαλευόσαστε¹	γαργαλευόσασταν, γαργαλευόσαστε²
3rd person		γαργαλεύονται	θα γαργαλεύονται	γαργαλεύονταν, γαργαλευόντανε, γαργαλευόντουσαν

Perfective		Dependent^†	Simple future	Simple past (Aorist)
1st person	sg	γαργαλευτώ	θα γαργαλευτώ	γαργαλεύτηκα
2nd person		γαργαλευτείς	θα γαργαλευτείς	γαργαλεύτηκες
3rd person		γαργαλευτεί	θα γαργαλευτεί	γαργαλεύτηκε
1st person	pl	γαργαλευτούμε	θα γαργαλευτούμε	γαργαλευτήκαμε
2nd person		γαργαλευτείτε	θα γαργαλευτείτε	γαργαλευτήκατε
3rd person		γαργαλευτούν, γαργαλευτούνε	θα γαργαλευτούν, θα γαργαλευτούνε	γαργαλεύτηκαν, γαργαλευτήκανε

Imperative		Imperfective	Perfective
2nd person	sg	—³	γαργαλέψου
2nd person	pl	—³	γαργαλευτείτε

Perfect tenses
Perfect		έχω γαργαλευτεί, έχεις γαργαλευτεί έχει γαργαλευτεί, …
Future perfect		θα έχω γαργαλευτεί, θα έχεις γαργαλευτεί, θα έχει γαργαλευτεί, …
Past perfect		είχα γαργαλευτεί, είχες γαργαλευτεί, είχε γαργαλευτεί, …

Subjunctive
Continuous		The present tense form preceded by να, ας, etc
Simple		The dependent form preceded by να, ας, etc
Past perfect		The perfect tense form preceded by να, ας, etc

When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources.
† The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle. The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existence of these forms is doubtful

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.