αποκρούω
Greek
Verb
αποκρούω • (apokroúo) (simple past απέκρουσα, passive αποκρούομαι)
Conjugation
αποκρούω, αποκρούομαι
| Active voice ➤ | Passive voice ➤ | |||
| Indicative mood ➤ | Imperfective aspect ➤ | Perfective aspect ➤ | Imperfective aspect | Perfective aspect |
| Non-past tenses ➤ | Present ➤ | Dependent ➤ | Present | Dependent |
| 1 sg | αποκρούω | αποκρούσω | αποκρούομαι | αποκρουστώ |
| 2 sg | αποκρούεις | αποκρούσεις | αποκρούεσαι | αποκρουστείς |
| 3 sg | αποκρούει | αποκρούσει | αποκρούεται | αποκρουστεί |
| 1 pl | αποκρούουμε[-ομε] | αποκρούσουμε[-ομε] | αποκρουόμαστε | αποκρουστούμε |
| 2 pl | αποκρούετε | αποκρούσετε | αποκρούεστε, αποκρουόσαστε | αποκρουστείτε |
| 3 pl | αποκρούουν(ε) | αποκρούσουν(ε) | αποκρούονται | αποκρουστούν(ε) |
| Past tenses ➤ | Imperfect ➤ | Simple past ➤ | Imperfect | Simple past |
| 1 sg | απέκρουα | απέκρουσα, απόκρουσα | αποκρουόμουν(α) | αποκρούστηκα |
| 2 sg | απέκρουες | απέκρουσες, απόκρουσες | αποκρουόσουν(α) | αποκρούστηκες |
| 3 sg | απέκρουε | απέκρουσε, απόκρουσε | αποκρουόταν(ε) | αποκρούστηκε |
| 1 pl | αποκρούαμε | αποκρούσαμε | αποκρουόμασταν (-όμαστε) | αποκρουστήκαμε |
| 2 pl | αποκρούατε | αποκρούσατε | αποκρουόσασταν (-όσαστε) | αποκρουστήκατε |
| 3 pl | απέκρουαν, αποκρούαν(ε) | απέκρουσαν, αποκρούσαν(ε), απόκρουσαν | αποκρούονταν (αποκρουόντουσαν) | αποκρούστηκαν, αποκρουστήκαν(ε) |
| Future tenses ➤ | Continuous ➤ | Simple ➤ | Continuous | Simple |
| 1 sg | θα αποκρούω ➤ | θα αποκρούσω ➤ | θα αποκρούομαι ➤ | θα αποκρουστώ ➤ |
| 2,3 sg, 1,2,3 pl | θα αποκρούεις, … | θα αποκρούσεις, … | θα αποκρούεσαι, … | θα αποκρουστείς, … |
| Perfect aspect ➤ | Perfect aspect | |||
| Present perfect ➤ | έχω, έχεις, … αποκρούσει | έχω, έχεις, … αποκρουστεί | ||
| Past perfect ➤ | είχα, είχες, … αποκρούσει | είχα, είχες, … αποκρουστεί | ||
| Future perfect ➤ | θα έχω, θα έχεις, … αποκρούσει | θα έχω, θα έχεις, … αποκρουστεί | ||
| Subjunctive mood ➤ | Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας, όταν, …). | |||
| Imperative mood ➤ | Imperfective aspect | Perfective aspect | Imperfective aspect | Perfective aspect |
| 2 sg | απόκρουε | απόκρουσε | — | αποκρούσου |
| 2 pl | αποκρούετε | αποκρούστε | αποκρούεστε | αποκρουστείτε |
| Other forms | Active voice | Passive voice | ||
| Present participle➤ | αποκρούοντας ➤ | — | ||
| Perfect participle➤ | έχοντας αποκρούσει ➤ | αποκρουσμένος, η, ο ➤ | ||
| Nonfinite form➤ | αποκρούσει | αποκρουστεί | ||
| Notes | • The alternative simple past forms are uncommon. • (…) optional or informal. […] rare. {…} learned, archaic. • Multiple forms are shown in order of reducing frequency. • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive. | |||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.