απελπισμένος

Greek

Etymology

Perfect participle of απελπίζομαι (apelpízomai), passive voice of απελπίζω (“to despair, desolate”).

Pronunciation

IPA^(key): /apelpiˈzmenos/
Hyphenation: α‧πελ‧πι‧σμέ‧νος

Participle

απελπισμένος • (apelpisménos) m (perfect, feminine απελπισμένη, neuter απελπισμένο)

in despair

Declension

positive forms of απελπισμένος

number case / gender	singular			plural
number case / gender	masculine	feminine	neuter	masculine	feminine	neuter
nominative	απελπισμένος	απελπισμένη	απελπισμένο	απελπισμένοι	απελπισμένες	απελπισμένα
genitive	απελπισμένου	απελπισμένης	απελπισμένου	απελπισμένων	απελπισμένων	απελπισμένων
accusative	απελπισμένο	απελπισμένη	απελπισμένο	απελπισμένους	απελπισμένες	απελπισμένα
vocative	απελπισμένε	απελπισμένη	απελπισμένο	απελπισμένοι	απελπισμένες	απελπισμένα

Related terms

απελπίζω (apelpízo, “to make someone despair”)
απελπισία f (apelpisía, “despair”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.