απαρηγόρητος

Greek

Etymology

α- (a-) +‎ παρηγοριά (parigoriá, “consolation”) +‎ -τος (-tos)

Pronunciation

IPA(key): /apaɾiˈɣoɾitos/

Adjective

απαρηγόρητος • (aparigóritos) m (feminine απαρηγόρητη, neuter απαρηγόρητο)

  1. inconsolable, disconsolate

Declension

positive forms of απαρηγόρητος
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative απαρηγόρητος απαρηγόρητη απαρηγόρητο απαρηγόρητοι απαρηγόρητες απαρηγόρητα
genitive απαρηγόρητου απαρηγόρητης απαρηγόρητου απαρηγόρητων απαρηγόρητων απαρηγόρητων
accusative απαρηγόρητο απαρηγόρητη απαρηγόρητο απαρηγόρητους απαρηγόρητες απαρηγόρητα
vocative απαρηγόρητε απαρηγόρητη απαρηγόρητο απαρηγόρητοι απαρηγόρητες απαρηγόρητα

Antonyms

  • παρήγορος (parígoros, “comforting”)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.