απαιτούμαι

Greek

Verb

απαιτούμαι • (apaitoúmai) passive (simple past απαιτήθηκα, active απαιτώ)

  1. passive of απαιτώ (apaitó)

Conjugation

απαιτούμαι
Present → Imperfect → Continuous future → Continuous subjunctive → Imperative →
1s  απαιτούμαι απαιτιόμουν,  απαιτιόμουνα θα απαιτούμαι να απαιτούμαι
2s  απαιτείσαι απαιτιόσουν,  απαιτιόσουνα θα απαιτείσαι να απαιτείσαι  —
3s  απαιτείται απαιτιόταν,  απαιτιότανε θα απαιτείται να απαιτείται
1p  απαιτούμαστε,  απαιτόμαστε απαιτιόμαστε,  απαιτιόμασταν θα απαιτούμαστε να απαιτούμαστε
2p  απαιτείστε,  απαιτόσαστε απαιτιόσαστε,  απαιτιόσασταν θα απαιτείστε να απαιτείστε απαιτείστε
3p  απαιτούνται απαιτιόνταν,  απαιτιούνταν,  απαιτιόντουσαν,  απαιτιόντανε θα απαιτούνται να απαιτούνται
Dependent † Simple past → Simple future → Simple subjunctive → Imperative →
1s  απαιτηθώ απαιτήθηκα θα απαιτηθώ να απαιτηθώ
2s  απαιτηθείς απαιτήθηκες θα απαιτηθείς να απαιτηθείς απαιτήσου
3s  απαιτηθεί απαιτήθηκε θα απαιτηθεί να απαιτηθεί
1p  απαιτηθούμε απαιτηθήκαμε θα απαιτηθούμε να απαιτηθούμε
2p  απαιτηθείτε απαιτηθήκατε θα απαιτηθείτε να απαιτηθείτε απαιτηθείτε
3p  απαιτηθούν,  απαιτηθούνε απαιτήθηκαν,  απαιτηθήκανε,  απαιτηθήκαν θα απαιτηθούν,  θα απαιτηθούνε να απαιτηθούν,  να απαιτηθούνε
Perfect → Pluperfect → Future perfect → Subjunctive →
1s  έχω απαιτηθεί είχα απαιτηθεί θα έχω απαιτηθεί να έχω απαιτηθεί
2s  έχεις απαιτηθεί είχες απαιτηθεί θα έχεις απαιτηθεί να έχεις απαιτηθεί
3s  έχει απαιτηθεί είχε απαιτηθεί θα έχει απαιτηθεί να έχει απαιτηθεί
1p  έχουμε απαιτηθεί είχαμε απαιτηθεί θα έχουμε απαιτηθεί να έχουμε απαιτηθεί
2p  έχετε απαιτηθεί είχατε απαιτηθεί θα έχετε απαιτηθεί να έχετε απαιτηθεί
3p  έχουν απαιτηθεί είχαν απαιτηθεί θα έχουν απαιτηθεί να έχουν απαιτηθεί
Participle:    — Non-finite ‡   απαιτηθεί 75 pass2 ούμαι1
    This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency.
†   The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms.
‡   The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.