απέραντος

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἀπέραντος (apérantos)

Adjective

απέραντος • (apérantos) m (feminine απέραντη, neuter απέραντο)

  1. vast, endless, boundless

Declension

positive forms of απέραντος
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative απέραντος απέραντη απέραντο απέραντοι απέραντες απέραντα
genitive απέραντου απέραντης απέραντου απέραντων απέραντων απέραντων
accusative απέραντο απέραντη απέραντο απέραντους απέραντες απέραντα
vocative απέραντε απέραντη απέραντο απέραντοι απέραντες απέραντα
derivations comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο απέραντος, etc.)
relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο απέραντος (o pio apérantos), etc.)
  • απεραντοσύνη (aperantosýni)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.