αξιοζήλευτος

Greek

Etymology

αξιο- (axio-, “worthy of”) +‎ ζηλεύω (zilévo, “to be jealous”) +‎ -τος (-tos). First attested 1871.

Pronunciation

  • IPA(key): /aksioˈzileftos/
  • Hyphenation: α‧ξι‧ο‧ζή‧λευ‧τος

Adjective

αξιοζήλευτος • (axiozíleftos) m (feminine αξιοζήλευτη, neuter αξιοζήλευτο)

  1. enviable (arousing or likely to arouse envy)
    Τι τυχερός που ήταν, να τον προσλάβουν σ' αυτή την αξιοζήλευτη δουλειά! ― Ti tycherós pou ítan, na ton proslávoun s' aftí tin axiozílefti douleiá! ― How lucky was he, to be hired for that enviable job!
    • Giorgos Giannakopoulos/Takis Morakis, Ρίκοκο:
      Τ’ αγόρι μου είναι πλάσμα αξιοζήλευτο
      το βλέμμα του, το γέλιο του ροσόλι.
      My boy is an enviable creature,
      His gaze, his laugh are rose liqueur.

Declension

positive forms of αξιοζήλευτος
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative αξιοζήλευτος αξιοζήλευτη αξιοζήλευτο αξιοζήλευτοι αξιοζήλευτες αξιοζήλευτα
genitive αξιοζήλευτου αξιοζήλευτης αξιοζήλευτου αξιοζήλευτων αξιοζήλευτων αξιοζήλευτων
accusative αξιοζήλευτο αξιοζήλευτη αξιοζήλευτο αξιοζήλευτους αξιοζήλευτες αξιοζήλευτα
vocative αξιοζήλευτε αξιοζήλευτη αξιοζήλευτο αξιοζήλευτοι αξιοζήλευτες αξιοζήλευτα

Synonyms

  • αξιοζήλευτα (axiozílefta, “enviably, jealously”) (adverb)

Synonyms

  • (enviable, desired): ζηλευτός (zileftós), ζηλεμένος (zileménos), επίζηλος (epízilos)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.