ανακαθιστός
Greek
Adjective
ανακαθιστός • (anakathistós) m (feminine ανακαθιστή, neuter ανακαθιστό)
Declension
positive forms of ανακαθιστός
| number case / gender |
singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
| nominative | ανακαθιστός | ανακαθιστή | ανακαθιστό | ανακαθιστοί | ανακαθιστές | ανακαθιστά |
| genitive | ανακαθιστού | ανακαθιστής | ανακαθιστού | ανακαθιστών | ανακαθιστών | ανακαθιστών |
| accusative | ανακαθιστό | ανακαθιστή | ανακαθιστό | ανακαθιστούς | ανακαθιστές | ανακαθιστά |
| vocative | ανακαθιστέ | ανακαθιστή | ανακαθιστό | ανακαθιστοί | ανακαθιστές | ανακαθιστά |
Related terms
- see: ανακάθομαι (anakáthomai, “to sit up”, deponent verb)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.