αναίμακτος
Greek
Adjective
αναίμακτος • (anaímaktos) m (feminine αναίμακτη, neuter αναίμακτο)
Declension
positive forms of αναίμακτος
| number case / gender |
singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
| nominative | αναίμακτος | αναίμακτη | αναίμακτο | αναίμακτοι | αναίμακτες | αναίμακτα |
| genitive | αναίμακτου | αναίμακτης | αναίμακτου | αναίμακτων | αναίμακτων | αναίμακτων |
| accusative | αναίμακτο | αναίμακτη | αναίμακτο | αναίμακτους | αναίμακτες | αναίμακτα |
| vocative | αναίμακτε | αναίμακτη | αναίμακτο | αναίμακτοι | αναίμακτες | αναίμακτα |
Related terms
- αναίμακτα (anaímakta, “bloodlessly”)
- and see: αναιμία f (anaimía, “anaemia”)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.