ακούω

See also: ἀκούω

Greek

Alternative forms

(rare) ακούγω (akoúgo)
(Italiot Greek) κούω, cùo

Etymology

From Ancient Greek ἀκούω (akoúō, “listen”)

Pronunciation

IPA^(key): [aˈkuˌo̞]

Verb

ακούω • (akoúo) (simple past άκουσα, passive ακούγομαι)

(transitive) hear
Άκουσα κάποια δυσάρεστα νέα. ― Ákousa kápoia dysáresta néa. ― I heard some bad news.
(transitive) listen, listen to
Άκουγαν τη διάλεξη. ― Ákougan ti diálexi. ― They listened to the lecture.

Άκουσέ με! ― Ákousé me! ― Listen to me!
(intransitive) hear (to have the ability to hear)
Οι κωφοί δεν ακούνε. ― Oi kofoí den akoúne. ― Deaf people cannot hear.

Conjugation

ακούω, ακούομαι

	Active voice ➤		Passive voice ➤
Indicative mood ➤	Imperfective aspect ➤	Perfective aspect ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect
Non-past tenses ➤	Present ➤	Dependent ➤	Present	Dependent
1 sg	ακούω	ακούσω	ακούγομαι	ακουστώ
2 sg	ακούς	ακούσεις	ακούγεσαι	ακουστείς
3 sg	ακούει	ακούσει	ακούγεται	ακουστεί

1 pl	ακούμε (ακούουμε)	ακούσουμε[-ομε]	ακουγόμαστε	ακουστούμε
2 pl	ακούτε	ακούσετε	ακούεστε, ακουγόσαστε	ακουστείτε
3 pl	ακούν(ε)	ακούσουν(ε)	ακούονται	ακουστούν(ε)

Past tenses ➤	Imperfect ➤	Simple past ➤	Imperfect	Simple past
1 sg	άκουγα	άκουσα	ακουγόμουν(α)	ακούστηκα
2 sg	άκουγες	άκουσες	ακουγόσουν(α)	ακούστηκες
3 sg	άκουγε	άκουσε	ακουγόταν(ε)	ακούστηκε

1 pl	ακούαμε	ακούσαμε	ακουγόμαστε(-όμασταν)	ακουστήκαμε
2 pl	ακούατε	ακούσατε	ακουγόσαστε(-όσασταν)	ακουστήκατε
3 pl	άκουγαν, ακούαν(ε)	άκουσαν, ακούσαν(ε)	ακούγονταν, ακουγόντανε(-όντουσαν)	ακούστηκαν, ακουστήκαν(ε)

Future tenses ➤	Continuous ➤	Simple ➤	Continuous	Simple
1 sg	θα ακούω ➤	θα ακούσω ➤	θα ακούγομαι ➤	θα ακουστώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl	θα ακούς, …	θα ακούσεις, …	θα ακούγεσαι, …	θα ακουστείς, …

	Perfect aspect ➤		Perfect aspect
Present perfect ➤	έχω, έχεις, … ακούσει έχω, έχεις, … ακουσμένο , η, ο ➤		έχω, έχεις, … ακουστεί είμαι, είσαι, … ακουσμένος, η, ο
Past perfect ➤	είχα, είχες, … ακούσει είχα, είχες, … ακουσμένο, η, ο		είχα, είχες, … ακουστεί ήμουν, ήσουν, … ακουσμένος, η, ο
Future perfect ➤	θα έχω, θα έχεις, … ακούσει θα έχω, θα έχεις, … ακουσμένο, η, ο		θα έχω, θα έχεις, … ακουστεί θα είμαι, θα είσαι, … ακουσμένος, η, ο

Subjunctive mood ➤	Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας, όταν, …).

Imperative mood ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect	Imperfective aspect	Perfective aspect
2 sg	άκου, άκουγε	άκουσε	—	—
2 pl	ακούτε	ακούστε	ακούγεστε	ακουστείτε

Other forms	Active voice		Passive voice
Present participle➤	ακούγοντας ➤		—
Perfect participle➤	έχοντας ακούσει ➤		ακουσμένος, -η, -ο ➤

Nonfinite form➤	ακούσει		ακουστεί


Notes	• (…) optional or informal. […] rare. {…} learned, archaic. • Multiple forms are shown in order of reducing frequency. • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Derived terms

παρακούω (parakoúo, “to mishear”)

Related terms

Terms related to ακούω

άκουσμα n (ákousma, “hearing”)
ακουστική f (akoustikí, “acoustics, acoustics”)
ακουστικό n (akoustikó, “headphone, receiver”)
ακουστικός (akoustikós, “acoustic”, adjective)
ακουστικότητα f (akoustikótita, “audibility”)
ακουστός (akoustós, “audibile”)

ακούω τα εξ αμάξης (akoúo ta ex amáxis)
ακούω τα σχολιανά μου (akoúo ta scholianá mou)
ακούω τον αναβαλλόμενο (akoúo ton anavallómeno)
ακούω τον εξάψαλμο (akoúo ton exápsalmo)
τα ακούω (ta akoúo)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.