αγκιστρώνομαι

Greek

Verb

αγκιστρώνομαι • (agkistrónomai) passive (simple past αγκιστρώθηκα, active αγκιστρώνω)

be hooked
be shackled

Conjugation

αγκιστρώνομαι

		Non-past tenses		Past tenses
Imperfective		Present	Continuous future	Imperfect
1st person	sg	αγκιστρώνομαι	θα αγκιστρώνομαι	αγκιστρωνόμουν, αγκιστρωνόμουνα
2nd person		αγκιστρώνεσαι	θα αγκιστρώνεσαι	αγκιστρωνόσουν, αγκιστρωνόσουνα
3rd person		αγκιστρώνεται	θα αγκιστρώνεται	αγκιστρωνόταν, αγκιστρωνότανε
1st person	pl	αγκιστρωνόμαστε	θα αγκιστρωνόμαστε	αγκιστρωνόμασταν, αγκιστρωνόμαστε²
2nd person		αγκιστρώνεστε, αγκιστρωνόσαστε¹	θα αγκιστρώνεστε, αγκιστρωνόσαστε¹	αγκιστρωνόσασταν, αγκιστρωνόσαστε²
3rd person		αγκιστρώνονται	θα αγκιστρώνονται	αγκιστρώνονταν, αγκιστρωνόντανε, αγκιστρωνόντουσαν

Perfective		Dependent^†	Simple future	Simple past (Aorist)
1st person	sg	αγκιστρωθώ	θα αγκιστρωθώ	αγκιστρώθηκα
2nd person		αγκιστρωθείς	θα αγκιστρωθείς	αγκιστρώθηκες
3rd person		αγκιστρωθεί	θα αγκιστρωθεί	αγκιστρώθηκε
1st person	pl	αγκιστρωθούμε	θα αγκιστρωθούμε	αγκιστρωθήκαμε
2nd person		αγκιστρωθείτε	θα αγκιστρωθείτε	αγκιστρωθήκατε
3rd person		αγκιστρωθούν, αγκιστρωθούνε	θα αγκιστρωθούν, θα αγκιστρωθούνε	αγκιστρώθηκαν, αγκιστρωθήκανε

Imperative		Imperfective	Perfective
2nd person	sg	—³	αγκιστρώσου
2nd person	pl	—³	αγκιστρωθείτε

Perfect tenses
Perfect		έχω αγκιστρωθεί, έχεις αγκιστρωθεί έχει αγκιστρωθεί, …
Future perfect		θα έχω αγκιστρωθεί, θα έχεις αγκιστρωθεί, θα έχει αγκιστρωθεί, …
Past perfect		είχα αγκιστρωθεί, είχες αγκιστρωθεί, είχε αγκιστρωθεί, …

Subjunctive
Continuous		The present tense form preceded by να, ας, etc
Simple		The dependent form preceded by να, ας, etc
Past perfect		The perfect tense form preceded by να, ας, etc

When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources.
† The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle. The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existence of these forms is doubtful

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.