ήρεμος

See also: ἤρεμος

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἤρεμος (ḗremos).

Adjective

ήρεμος • (íremos) m (feminine ήρεμη, neuter ήρεμο)

  1. quiet, peaceful, calm

Declension

positive forms of ήρεμος
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ήρεμος ήρεμη ήρεμο ήρεμοι ήρεμες ήρεμα
genitive ήρεμου ήρεμης ήρεμου ήρεμων ήρεμων ήρεμων
accusative ήρεμο ήρεμη ήρεμο ήρεμους ήρεμες ήρεμα
vocative ήρεμε ήρεμη ήρεμο ήρεμοι ήρεμες ήρεμα
derivations comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο ήρεμος, etc.)
relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο ήρεμος (o pio íremos), etc.)
degrees of comparison by suffixation
comparative singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ηρεμότερος ηρεμότερη ηρεμότερο ηρεμότεροι ηρεμότερες ηρεμότερα
genitive ηρεμότερου ηρεμότερης ηρεμότερου ηρεμότερων ηρεμότερων ηρεμότερων
accusative ηρεμότερο ηρεμότερη ηρεμότερο ηρεμότερους ηρεμότερες ηρεμότερα
vocative ηρεμότερε ηρεμότερη ηρεμότερο ηρεμότεροι ηρεμότερες ηρεμότερα
derivations relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο ηρεμότερος", etc)
absolute superlative singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ηρεμότατος ηρεμότατη ηρεμότατο ηρεμότατοι ηρεμότατες ηρεμότατα
genitive ηρεμότατου ηρεμότατης ηρεμότατου ηρεμότατων ηρεμότατων ηρεμότατων
accusative ηρεμότατο ηρεμότατη ηρεμότατο ηρεμότατους ηρεμότατες ηρεμότατα
vocative ηρεμότατε ηρεμότατη ηρεμότατο ηρεμότατοι ηρεμότατες ηρεμότατα

Further reading

  • ήρεμος in Triantafyllides, Hidryma (1998) Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek]
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.