śmieć
Polish
Etymology
From Proto-Slavic *sъmè̌ti.
Pronunciation
- IPA(key): /ɕmʲɛt͡ɕ/
Audio (file)
Noun
śmieć m inan
- a piece of garbage, trash
- something worthless or of low quality
- (colloquial) a contemptible or despicable person
Declension
(contemptible person)
declension of śmieć
(other meanings)
Related terms
- śmiecić, śmieciarka, śmieciarz
Verb
śmieć impf
- dare
- Jak śmiesz! - How dare you!
Conjugation
Conjugation of śmieć impf
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| person | m | f | n | m pers | m anim, m inan, f, n | |
| infinitive | śmieć | |||||
| present tense | 1st | śmiem | śmiemy | |||
| 2nd | śmiesz | śmiecie | ||||
| 3rd | śmie | śmią | ||||
| past tense | 1st | śmiałem | śmiałam | śmieliśmy | śmiałyśmy | |
| 2nd | śmiałeś | śmiałaś | śmieliście | śmiałyście | ||
| 3rd | śmiał | śmiała | śmiało | śmieli | śmiały | |
| future tense | 1st | będę śmiał1 | będę śmiała1 | będziemy śmieli1 | będziemy śmiały1 | |
| 2nd | będziesz śmiał1 | będziesz śmiała1 | będziecie śmieli1 | będziecie śmiały1 | ||
| 3rd | będzie śmiał1 | będzie śmiała1 | będzie śmiało1 | będą śmieli1 | będą śmiały1 | |
| conditional | 1st | śmiałbym | śmiałabym | śmielibyśmy | śmiałybyśmy | |
| 2nd | śmiałbyś | śmiałabyś | śmielibyście | śmiałybyście | ||
| 3rd | śmiałby | śmiałaby | śmiałoby | śmieliby | śmiałyby | |
| imperative | 1st | — | śmiejmy | |||
| 2nd | śmiej | śmiejcie | ||||
| 3rd | niech śmie | niech śmią | ||||
| active adjectival participle | śmiący | śmiąca | śmiące | śmiący | śmiące | |
| contemporary adverbial participle | śmiąc | |||||
| impersonal past | śmiano | |||||
| verbal noun | śmienie | |||||
| 1 or: będę śmieć, będziesz śmieć etc. | ||||||
Related terms
- śmiałość, śmiałek
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.