ördek
Turkish
Etymology
From Ottoman Turkish اوردك (ördek, “duck”), from Proto-Turkic *ebürdek, *ȫrdek (“duck”). Cognate with Karakhanid اۥرْدَكْ (ördek, “duck”).
Pronunciation
- IPA(key): [øɾ̝̊ˈdéc]
Noun
ördek (definite accusative ördeği, plural ördekler)
Declension
| Inflection | ||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominative | ördek | |||||||||||||||||||||||||
| Definite accusative | ördeği | |||||||||||||||||||||||||
| Singular | Plural | |||||||||||||||||||||||||
| Nominative | ördek | ördekler | ||||||||||||||||||||||||
| Definite accusative | ördeği | ördekleri | ||||||||||||||||||||||||
| Dative | ördeğe | ördeklere | ||||||||||||||||||||||||
| Locative | ördekte | ördeklerde | ||||||||||||||||||||||||
| Ablative | ördekten | ördeklerden | ||||||||||||||||||||||||
| Genitive | ördeğin | ördeklerin | ||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||
Turkmen
Etymology
From Proto-Turkic *ebürdek (“duck”).
Pronunciation
- IPA(key): [œːrdœk]
Noun
ördek (definite accusative ördekördegi, plural ördekler)
Declension
declension of ördek
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ördek | ördekler |
| accusative | ördegi | ördekleri |
| genitive | ördegiň | ördekleriň |
| dative | ördege | ördeklere |
| locative | ördekde | ördeklerde |
| ablative | ördekden | ördeklerden |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.