zonderling

Dutch

Pronunciation

  • Audio(file)

Adjective

zonderling (comparative zonderlinger, superlative zonderlingst)

  1. eccentric, strange, weird

Inflection

Inflection of zonderling
uninflected zonderling
inflected zonderlinge
comparative zonderlinger
positive comparative superlative
predicative/adverbial zonderling zonderlinger het zonderlingst
het zonderlingste
indefinite m./f. sing. zonderlinge zonderlingere zonderlingste
n. sing. zonderling zonderlinger zonderlingste
plural zonderlinge zonderlingere zonderlingste
definite zonderlinge zonderlingere zonderlingste
partitive zonderlings zonderlingers —

Noun

zonderling m (plural zonderlingen, diminutive zonderlingetje n)

  1. a weirdo (especially when it comes to taste for clothing) Hij is een zonderling hij houdt van die vreemd kleren.
  5. Hij is een zonderling , hij houdt van die homo kleren
  7. o kleren
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.