zonalis
Latin
Etymology
From zōna (“zone”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /zoːˈnaː.lis/, [zoːˈnaː.lɪs]
Adjective
zōnālis (neuter zōnāle); third declension
- Of or belonging to a zone.
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | zōnālis | zōnāle | zōnālēs | zōnālia | |
| genitive | zōnālis | zōnālium | |||
| dative | zōnālī | zōnālibus | |||
| accusative | zōnālem | zōnāle | zōnālēs, zōnālīs | zōnālia | |
| ablative | zōnālī | zōnālibus | |||
| vocative | zōnālis | zōnāle | zōnālēs | zōnālia | |
Related terms
References
- zonalis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- zonalis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.