zaopatrywać

Polish

IPA^(key): /za.ɔ.paˈtrɨ.vat͡ɕ/

zaopatrywać impf (perfective zaopatrzyć)

Conjugation of zaopatrywać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		zaopatrywać
present tense	1st	zaopatruję			zaopatrujemy
	2nd	zaopatrujesz			zaopatrujecie
	3rd	zaopatruje			zaopatrują
past tense	1st	zaopatrywałem	zaopatrywałam		zaopatrywaliśmy	zaopatrywałyśmy
	2nd	zaopatrywałeś	zaopatrywałaś		zaopatrywaliście	zaopatrywałyście
	3rd	zaopatrywał	zaopatrywała	zaopatrywało	zaopatrywali	zaopatrywały
future tense	1st	będę zaopatrywał¹	będę zaopatrywała¹		będziemy zaopatrywali¹	będziemy zaopatrywały¹
	2nd	będziesz zaopatrywał¹	będziesz zaopatrywała¹		będziecie zaopatrywali¹	będziecie zaopatrywały¹
	3rd	będzie zaopatrywał¹	będzie zaopatrywała¹	będzie zaopatrywało¹	będą zaopatrywali¹	będą zaopatrywały¹
conditional	1st	zaopatrywałbym	zaopatrywałabym		zaopatrywalibyśmy	zaopatrywałybyśmy
	2nd	zaopatrywałbyś	zaopatrywałabyś		zaopatrywalibyście	zaopatrywałybyście
	3rd	zaopatrywałby	zaopatrywałaby	zaopatrywałoby	zaopatrywaliby	zaopatrywałyby
imperative	1st	—			zaopatrujmy
	2nd	zaopatruj			zaopatrujcie
	3rd	niech zaopatruje			niech zaopatrują
active adjectival participle		zaopatrujący	zaopatrująca	zaopatrujące	zaopatrujący	zaopatrujące
passive adjectival participle		zaopatrywany	zaopatrywana	zaopatrywane	zaopatrywani	zaopatrywane
contemporary adverbial participle		zaopatrując
impersonal past		zaopatrywano
verbal noun		zaopatrywanie
¹ or: będę zaopatrywać, będziesz zaopatrywać etc.

(to supply):

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.