yrkö
Finnish
Alternative forms
- yrö
Etymology
From Proto-Uralic *irkä or *ürkä (“man, son, boy”). Cognate with Hungarian -ër, -ér, -ar ("human, man") and Mari erɣǝ ("son, boy; grandson") and possibly cognate with Turkish er ("man, husband") and erkek ("male, man, husband").
Noun
yrkö
Declension
| Inflection of yrkö (Kotus type 1/valo, k- gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | yrkö | yröt | |
| genitive | yrön | yrköjen | |
| partitive | yrköä | yrköjä | |
| illative | yrköön | yrköihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | yrkö | yröt | |
| accusative | nom. | yrkö | yröt |
| gen. | yrön | ||
| genitive | yrön | yrköjen | |
| partitive | yrköä | yrköjä | |
| inessive | yrössä | yröissä | |
| elative | yröstä | yröistä | |
| illative | yrköön | yrköihin | |
| adessive | yröllä | yröillä | |
| ablative | yröltä | yröiltä | |
| allative | yrölle | yröille | |
| essive | yrkönä | yrköinä | |
| translative | yröksi | yröiksi | |
| instructive | — | yröin | |
| abessive | yröttä | yröittä | |
| comitative | — | yrköineen | |
Related terms
References
- *irkä (*ürkä), Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003) Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.